جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۴۹۴ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۵۷۱۶ صائبدل از غبار یتیمی نمی توان برداشتوگرنه بحر گره در دل گهر دارم
- غزل شمارهٔ ۵۷۲۹ صائبوطن به عزت غربت نمی رود از دلچو آب در گهر شاهوار می لرزم
- غزل شمارهٔ ۵۷۴۲ صائببه رشته نگه آن کس که می کشد صائببغیر گوهر عبرت، گناه می دانم
- غزل شمارهٔ ۵۷۷۰ صائبچو ابر بر رخ ما تیغ می کشند از برقبه جرم این که درین بوستان گهرباریم
- غزل شمارهٔ ۵۷۸۷ صائبهر چند چو صدف ز گهر سینه ام پرستنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم
- غزل شمارهٔ ۵۸۰۲ صائباین شرم نارسا که نگهبان حسن توستاز بهر یک دو بوسه بجان می رساندم
- غزل شمارهٔ ۵۸۱۸ صائبدر خواب ناز بود نسیم سحرگهیدر فرصتی که بود دماغ شکفتنم
- غزل شمارهٔ ۵۸۲۹ صائبگر آسمان کند نگه تلخ سوی مننه خرمنش به باد ز آه سحر دهم
- غزل شمارهٔ ۵۸۹۴ صائبهر چند دست ما چو حباب از گهر تهی استما این صدف به گوهر غلطان نمی دهیم
- غزل شمارهٔ ۵۹۲۰ صائبدلچسبی ما عذر گران خیزی ما خواستچون گرد یتیمی به گهر بار نگشتیم
- غزل شمارهٔ ۵۹۳۸ صائبتا در خم این کارگه شیشه گرانیمچون طفل در آیینه به حیرت نگرانیم
- غزل شمارهٔ ۵۹۷۰ صائباز نگه زحمت مده هر لحظه چشم یار راپرسش بسیار بر بیمار می باشد گران