جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۷۲۰ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۳۸۴۹ صائبمده امان که صدف وا کند دهن به سوالچو بی سوال گهربارمی توانی شد
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۷ صائبکسی که خرده جان را ز روی صدق کندنثار سیمبری کیمیاگری داند
- غزل شمارهٔ ۳۸۹۸ صائبکمند جاذبه مقصدست مردان راز دست خویش عنانی که وا گذاشته اند
- غزل شمارهٔ ۳۹۰۱ صائبسرشک گرم که گوهر فروز این دریاستکه مجمرست صدف در شاهوار سپند
- غزل شمارهٔ ۳۹۱۸ صائبنمی زنم گره انتقام بر ابرواگر به دیده من خصم صدسنان بزند
- غزل شمارهٔ ۳۹۶۴ صائباگر چه دیده به خواب از صدای آب رودمرا ز قلقل مینا ز دیده خواب رود
- غزل شمارهٔ ۳۹۷۱ صائببه حرف صدق مکن باز لب ز ساده دلیکه روی صبح به خون جگر سفید شود
- غزل شمارهٔ ۳۹۷۸ صائبکنند پردهنش را ز گوهر شهواردهان هر که بجا چون صدف گشاده شود
- غزل شمارهٔ ۳۹۸۱ صائبز بردباری من سرکشی شود پامالز خاکساری من صدر آستانه شود
- غزل شمارهٔ ۳۹۸۷ صائبمخواه کم ز کریمان کز ابر نیسانیدهان خشک صدف جز گهر نمی خواهد
- غزل شمارهٔ ۴۰۱۹ صائبخوش آن صدف که گر از تشنگی کباب شوددهان خویش به ابر بهار نگشاید
- غزل شمارهٔ ۴۰۸۴ صائباز گفتگوی پوچ ندارد حباب هیچاز خامشی صدف به گهر زود می رسد