جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۸۵۶ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۵۹۶۵ صائبباز می گردد به جان بی نفس سوی عدمهر که در ملک وجود آید ز روشن گوهران
- غزل شمارهٔ ۵۹۸۸ صائبروزگاری را که کردم صرف تسخیر بتانمی توانستم دو عالم را مسخر ساختن
- غزل شمارهٔ ۵۹۹۵ صائبدر میان دلبران از چشم پر کار تو مانددل ز مردم بردن و خود را به خواب انداختن
- غزل شمارهٔ ۶۰۰۲ صائبحسن را صائب گزیر از دودمان زلف نیستشمعِ عالم‌سوز را بی‌رشته نتوان ریختن
- غزل شمارهٔ ۶۰۰۴ صائبصائب از خاک عدم شکر اگر حاصل شوداز لب جانان تمتع می توان برداشتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۱۰ صائبشکر این معنی که عیسای زمانت کرده انداینقدر غافل مشو از دردمند خویشتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۱۳ صائببستر و بالین من از سایه بال هماستتا سر خود را کشیدم زیر بال خویشتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۱۴ صائبآدمی را نیست خصمی چون جمال خویشتنحلقه فتراک طاوس است بال خویشتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۱۵ صائباز زبردستان کسی زه بر کمان من نبستحلقه بیرون بردم از میدان کمان خویشتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۱۸ صائبداشت حال مهره ششدر دل آزاده امتا نیفکندم به آتش بوریای خویشتن
- غزل شمارهٔ ۶۰۲۲ صائبمی کند گه در مزاج سردمهران کار زهرگاه زهر غصه را تریاق می گردد سخن
- غزل شمارهٔ ۶۰۲۴ صائببا پشیمانی نگردد قدرت گفتار جمعنیست نادم هر که ز استغفار می گوید سخن