جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۲۰ نتیجه برای «سخن» با فیلتر سعدی، قصیده · صفحهٔ ۱ از ۲
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ سعدی شیرازیبدین صحیفهٔ مینا به خامهٔ خورشیدنبشته یک سخن خوش به آب زر دیدم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - قصیده سعدی شیرازیبساز چارهٔ رفتن که رهروان رفتندکه سعدی از تو سخن یادگار خواهد بود
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۷ - در ستایش شمس‌الدین حسین علکانی سعدی شیرازیآنکه بیرون از ثنا و حمد اوبر سخن‌دانان سخن عیب است و شین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - درستایش اتابک مظفرالدین سلجوقشاه سعدی شیرازیمعلمان بدآموز را سخن مشنوکه دیر سال بمانی به کام نیکوخواه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در وصف بهار سعدی شیرازیبه سخن گفتن او عقل ز هر دل برمیدعاشق آن قد مستم که چه زیبا برخاست
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در ستایش شمس‌الدین حسین علکانی سعدی شیرازیهمه گویند و سخن گفتن سعدی دگرستهمه دانند مزامیر نه همچون داود
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ - در ستایش امیرانکیانو سعدی شیرازیسخن را روی در صاحبدلانستنگویند از حرم الا به محرم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۵۲ - پند و اندرز سعدی شیرازیبه کامه‌ی دلِ دشمن نشیند آن مغرورکه بشنود سخنِ دشمنانِ دوست‌نمای
- قصیدهٔ شمارهٔ ۶۰ - تنبیه و موعظت سعدی شیرازیسخن دراز مکن سعدیا و کوته کنچو روزگار به پیرانه سر به رعنایی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیوان سعدی شیرازیهزاردستان بر گل سخن سرای چو سعدیدعای صاحب عادل علاء دولت و دین را
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ - مطلع دوم سعدی شیرازیاگر در سخن این جا که هست دربندمهنوز نظم ندارد نظام و شعر شعار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۲ - در انتقال دولت از سلغریان به قوم دیگر سعدی شیرازیبیهوده در بسیط زمین این سخن نرفتمردم نمی‌برند که خود می‌رود روان