بخش
مثنویات، تمثیلات و مقطعات پروین اعتصامی
این بخش از «دیوان اشعار» پروین اعتصامی است و ۱۸۱ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۱۸۱
- صفحه
- ۱۲
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۹۷شمارهٔ ۹۷ - عشق حقعاقلی، دیوانهای را داد پندکز چه بر خود میپسندی این گزندخواندن شعر ‹
- ۹۸شمارهٔ ۹۸ - عمر گلسحرگه، غنچهای در طرف گلزارز نخوت، بر گلی خندید بسیارخواندن شعر ‹
- ۹۹شمارهٔ ۹۹ - عهد خونینبه بامِ قلعهای، بازِ شکارینمود از ماکیانی خواستگاریخواندن شعر ‹
- ۱۰۰شمارهٔ ۱۰۰ - عیبجوزاغی به طرف باغ، به طاووس طعنه زدکین مرغ زشت روی چه خودخواه و خودنماستخواندن شعر ‹
- ۱۰۱شمارهٔ ۱۰۱ - غرور نیکبختانز دامی دید گنجشگی همائیهمایون طالعی، فرخنده رائیخواندن شعر ‹
- ۱۰۲شمارهٔ ۱۰۲ - فرشتهٔ انسدر آن سرای که زن نیست، انس و شفقت نیستدر آن وجود که دل مرده، مرده است روانخواندن شعر ‹
- ۱۰۳شمارهٔ ۱۰۳ - فریاد حسرتفتاد طائری از لانه و ز درد تپیدبزیر پر چو نگه کرد، دید پیکانی استخواندن شعر ‹
- ۱۰۴شمارهٔ ۱۰۴ - فریب آشتیز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفتکه چند دشمنی از بهر حرص و آز کنیمخواندن شعر ‹
- ۱۰۵شمارهٔ ۱۰۵ - فلسفهنخودی گفت لوبیائی راکز چه من گردم این چنین، تو درازخواندن شعر ‹
- ۱۰۶شمارهٔ ۱۰۶ - قائد تقدیرکرد آسیا ز آب، سحرگاه باز خواستکای خودپسند، با منت این بدسری چراستخواندن شعر ‹
- ۱۰۷شمارهٔ ۱۰۷ - قدر هستیسرو خندید سحر، بر گل سرخکه صفای تو به جز یکدم نیستخواندن شعر ‹
- ۱۰۸شمارهٔ ۱۰۸ - قلب مجروحدی، کودکی بدامن مادر گریست زارکز کودکانِ کوی، به من کس نظر نداشتخواندن شعر ‹
- ۱۰۹شمارهٔ ۱۰۹ - کارآگاهگربهٔ پیری، ز شکار اوفتادزار بنالید و نزار اوفتادخواندن شعر ‹
- ۱۱۰شمارهٔ ۱۱۰ - کارگاه حریربه کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزونکه کار کردن بیمزد، عمر باختن استخواندن شعر ‹
- ۱۱۱شمارهٔ ۱۱۱ - کاروان چمنگفت با صیدِ قفس، مرغ چمنکه: گل و میوه، خوش و تازه رس استخواندن شعر ‹
- ۱۱۲شمارهٔ ۱۱۲ - کارهای مانخوانده فرق سر از پای، عزم کو کردیمنکرده پرسش چوگان، هوای گو کردیمخواندن شعر ‹
