بخش

مثنویات، تمثیلات و مقطعات پروین اعتصامی

این بخش از «دیوان اشعار» پروین اعتصامی است و ۱۸۱ مورد منتشرشده دارد.

مورد منتشرشده
۱۸۱
صفحه
۱۲

ترتیب: صعودی · نزولی

پالایش بر پایهٔ وزن (۱۴ وزن)

اشعار (۱۸۱ مورد · نمایش ۳۳ تا ۴۸)

  1. ۳۳شمارهٔ ۳۳ - پایمال آزدید موری در رهی پیلی سترگگفت باید بود چون پیلان بزرگخواندن شعر ‹
  2. ۳۴شمارهٔ ۳۴ - پایه و دیوارگفت دیوار قصر پادشهیکه بلندی، مرا سزاوار استخواندن شعر ‹
  3. ۳۵شمارهٔ ۳۵ - پیام گلبه آب روان گفت گل کز تو خواهمکه رازی که گویم به بلبل بگوئیخواندن شعر ‹
  4. ۳۶شمارهٔ ۳۶ - پیک پیریز سَری، موی سپیدی روئیدخنده‌ها کرد بر او موی سیاهخواندن شعر ‹
  5. ۳۷شمارهٔ ۳۷ - پیوند نوربدامان گلستانی شبانگاهچنین میکرد بلبل راز با ماهخواندن شعر ‹
  6. ۳۸شمارهٔ ۳۸ - تاراج روزگارنهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیستخواندن شعر ‹
  7. ۳۹شمارهٔ ۳۹ - توانا و ناتواندر دست بانوئی، به نخی گفت سوزنیکای هرزه‌گرد بی سر و بی پا چه می‌کنیخواندن شعر ‹
  8. ۴۰شمارهٔ ۴۰ - توشهٔ پژمردگیلاله‌ای با نرگس پژمرده گفتبین که ما رخساره چون افروختیمخواندن شعر ‹
  9. ۴۱شمارهٔ ۴۱ - تهیدستدختری خُرد به مهمانی رفتدر صف دخترکی چند، خزیدخواندن شعر ‹
  10. ۴۲شمارهٔ ۴۲ - تیر و کمانگفت تیری با کمان، روز نبردکاین ستمکاری تو کردی، کس نکردخواندن شعر ‹
  11. ۴۳شمارهٔ ۴۳ - تیره‌بختدختری خرد، شکایت سر کردکه مرا حادثه بی مادر کردخواندن شعر ‹
  12. ۴۴شمارهٔ ۴۴ - تیمارخوارگفت ماهیخوار با ماهی ز دورکه چه میخواهی ازین دریای شورخواندن شعر ‹
  13. ۴۵شمارهٔ ۴۵ - جامهٔ عرفانبه درویشی، بزرگی جامه‌ای دادکه این خلقان بنه، کز دوشت افتادخواندن شعر ‹
  14. ۴۶شمارهٔ ۴۶ - جان و تنکودکی در بر، قبائی سرخ داشتروزگاری زان خوشی خوش میگذاشتخواندن شعر ‹
  15. ۴۷شمارهٔ ۴۷ - جمال حقنهان شد از گل زردی گلی سپید که ماسپید جامه و از هر گنه مبرائیمخواندن شعر ‹
  16. ۴۸شمارهٔ ۴۸ - جولای خداکاهلی در گوشه‌ای افتاد سستخسته و رنجور، اما تندرستخواندن شعر ‹