بخش
قصاید صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۴۵ مورد منتشرشده دارد (قصیده ۴۳، مثنوی ۲).
- مورد منتشرشده
- ۴۵
- صفحه
- ۳
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱۷شمارهٔ ۱۷ - در مدح شاه عباس دومکرد میزان حساب آماده بهر خاکیاناز شب و روز مساوی میر عدل نوبهارخواندن شعر ‹
- ۱۸شمارهٔ ۱۸ - در مدح شاه عباس دومسرمه چشم ملایک شد غبار اصفهاناز وجود فایض الجود شهنشاه زمانخواندن شعر ‹
- ۱۹شمارهٔ ۱۹ - در مدح شاه عباس دومهوا را کند پر ز اختر شکوفهزمین را کند بحر گوهر شکوفهخواندن شعر ‹
- ۲۰شمارهٔ ۲۰ - در مدح شاه عباس دومروی در برج شرف آورد دیگر آفتابکرد ازین تحویل عالم را مسخر آفتابخواندن شعر ‹
- ۲۱شمارهٔ ۲۱ - در مدح حضرت سیدالشهداء (ع)خاکیان را از فلک امید آسایش خطاستآسمان با این جلالت گوی چوگان قضاستخواندن شعر ‹
- ۲۲شمارهٔ ۲۲ - درتهنیت ورود شاه عباس دوم از مازندران به اصفهانمنت خدای را که سلیمان روزگارآمد به تخت سلطنت از سیر و از شکارخواندن شعر ‹
- ۲۳شمارهٔ ۲۳ - در مدح شاه عباس دومزهی عذار تو آیینه دار حیرانیعرق به روی تو واله چو چشم قربانیخواندن شعر ‹
- ۲۴شمارهٔ ۲۴ - در مدح شاه عباس دومشد از بهار دل افروز، عالم امکانبه رنگ دولت صاحبقران عهد، جوانخواندن شعر ‹
- ۲۵شمارهٔ ۲۵ - در تهنیت جلوس مجدد شاه صفی بر تخت با نام شاه سلیماندگربار از جلوس شاه دوراندو چندان شد نشاط اهل ایرانخواندن شعر ‹
- ۲۶شمارهٔ ۲۶ - در مدح شاه سلیمان و تاریخ بنای عمارت هشت بهشتاصفهان شد غیرت افزای بهشت جاودانزین بنای تازه سلطان سلیمان زمانخواندن شعر ‹
- ۲۷شمارهٔ ۲۷ - در توصیف زاینده رودچشمه حیوان ندارد آب و تاب زنده‌رودخضر و آب زندگانی، ما و آب زنده‌رودخواندن شعر ‹
- ۲۸شمارهٔ ۲۸ - در توصیف دومین پلی که بر زاینده رود بسته شدهشد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رودخواندن شعر ‹
- ۲۹شمارهٔ ۲۹ - ایضا در وصف زاینده رودمی شود جان تازه از بوی بهار زنده رودزنده می گردد دل از سیر کنار زنده رودخواندن شعر ‹
- ۳۰شمارهٔ ۳۰ - در توصیف زاینده‌رود و پل آنزنده‌رود از جلوه مستانه طوفان می‌کندپل به آیین تمام امسال جولان می‌کندخواندن شعر ‹
- ۳۱شمارهٔ ۳۱ - در ورود شاه عباس دوم به شهر اشرفکرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندرانخواندن شعر ‹
- ۳۲شمارهٔ ۳۲ - شفای شه به دعا از خدا طلب کردهخدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کنبه غیر از درد دین از دردها او را حمایت کنخواندن شعر ‹