بخش
باب چهارم در تواضع سعدی
این بخش از «بوستان» سعدی است و ۲۸ مورد منتشرشده دارد (مثنوی ۲۸).
- مورد منتشرشده
- ۲۸
- صفحه
- ۲
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱بخش ۱ - سر آغازز خاک آفریدت خداوند پاکپس ای بنده افتادگی کن چو خاکخواندن شعر ‹
- ۲بخش ۲ - حکایت در این معنییکی قطره باران ز ابری چکیدخجل شد چو پهنای دریا بدیدخواندن شعر ‹
- ۳بخش ۳ - حکایت در معنی نظر مردان در خود به حقارتجوانی خردمندِ پاکیزه‌بومز دریا بر آمد به دربندِ رومخواندن شعر ‹
- ۴بخش ۴ - حکایت بایزید بسطامیشنیدم که وقتی سحرگاه عیدز گرمابه آمد برون بایزیدخواندن شعر ‹
- ۵بخش ۵ - حکایت عیسی (ع) و عابد و ناپارساشنیدستم از راویان کلامکه در عهد عیسی علیه‌السلامخواندن شعر ‹
- ۶بخش ۶ - حکایت دانشمندفقیهی کهن جامهٔ تنگدستدر ایوان قاضی به صف بر نشستخواندن شعر ‹
- ۷بخش ۷ - حکایت توبه کردن ملک زادهٔ گنجهیکی پادشه‌زاده در گنجه بودکه دور از تو ناپاک و سرپنجه بودخواندن شعر ‹
- ۸بخش ۸ - حکایتشکر خنده‌ای انگبین می‌فروختکه دلها ز شیرینیش می‌بسوختخواندن شعر ‹
- ۹بخش ۹ - حکایت در معنی تواضع نیکمردانشنیدم که فرزانه‌ای حق پرستگریبان گرفتش یکی رند مستخواندن شعر ‹
- ۱۰بخش ۱۰ - حکایت در معنی عزت نفس مردانسگی پای صحرانشینی گزیدبه خشمی که زهرش ز دندان چکیدخواندن شعر ‹
- ۱۱بخش ۱۱ - حکایت خواجه نیکوکار و بنده نافرمانبزرگی هنرمند آفاق بودغلامش نکوهیده اخلاق بودخواندن شعر ‹
- ۱۲بخش ۱۲ - حکایت معروف کرخی و مسافر رنجورکسی راه معروف کرخی بجستکه بنهاد معروفی از سر نخستخواندن شعر ‹
- ۱۳بخش ۱۳ - حکایت در معنی سفاهت نااهلانطمع برد شوخی به صاحبدلینبود آن زمان در میان حاصلیخواندن شعر ‹
- ۱۴بخش ۱۴ - حکایتملک صالح از پادشاهان شامبرون آمدی صبحدم با غلامخواندن شعر ‹
- ۱۵بخش ۱۵ - حکایت در محرومی خویشتن بینانیکی در نجوم اندکی دست داشتولی از تکبر سری مست داشتخواندن شعر ‹
- ۱۶بخش ۱۶ - حکایتبه خشم از ملک بنده‌ای سربتافتبفرمود جستن کسش در نیافتخواندن شعر ‹