بخش
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۳۵ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۳۵).
- مورد منتشرشده
- ۳۵
- صفحه
- ۳
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱۷شمارهٔ ۱۷چون نفس سگی‌ست بدگمان چتوان کردگلخن دارد پر استخوان چتوان کردخواندن رباعی ‹
- ۱۸شمارهٔ ۱۸هر دل که ز سرِّ کار آگاهی داشتدر گوشه نشست و منصبِ شاهی داشتخواندن رباعی ‹
- ۱۹شمارهٔ ۱۹آنها که مدام از پس این کار شونددر کشتن این نفس ستمکار شوندخواندن رباعی ‹
- ۲۰شمارهٔ ۲۰آنجا که فنا‌ی نامدار‌ان بایدبر باقی نفس، تیر ِ باران بایدخواندن رباعی ‹
- ۲۱شمارهٔ ۲۱ای نفس فرو گرفته سر‌تا‌سر توآلوده نجاستِ منی گوهرِ توخواندن رباعی ‹
- ۲۲شمارهٔ ۲۲ای در غم نان و جامه و آز و نیازافتاده به بازار جهان در تک و تازخواندن رباعی ‹
- ۲۳شمارهٔ ۲۳بد چند کنی؟ کار نکو کن بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن بنشینخواندن رباعی ‹
- ۲۴شمارهٔ ۲۴هر دل که به نفس ره به آگاهی بردبه زانکه رهی ز ماه تا ماهی بردخواندن رباعی ‹
- ۲۵شمارهٔ ۲۵از کس چو سخن نمیپذیری آخرآگه نشوی تا بنمیری آخرخواندن رباعی ‹
- ۲۶شمارهٔ ۲۶ای عقلِ تو کرده مبتلای خویشتاز عقل، عَقیله هر زمانی بیشتخواندن رباعی ‹
- ۲۷شمارهٔ ۲۷دردا که دلی که در جهان کار نداشتبگذشت و ز دین اندک و بسیار نداشتخواندن رباعی ‹
- ۲۸شمارهٔ ۲۸مائیم به امر، پای ناآوردهیک عذر گره گشای ناآوردهخواندن رباعی ‹
- ۲۹شمارهٔ ۲۹گاهی به هوس حرف فنا میخوانیمگاهی ز هوس نزد بقا میمانیمخواندن رباعی ‹
- ۳۰شمارهٔ ۳۰مائیم که نه سوخته و نه خامیمنه صاف چشیده و نه دُرد آشامیمخواندن رباعی ‹
- ۳۱شمارهٔ ۳۱یک عاشق پاک و یک دل زنده کجاستیک سوخته بی فکر پراکنده کجاستخواندن رباعی ‹
- ۳۲شمارهٔ ۳۲دردا که غرور بود و بسیاری بودیک یک مویم بتی و زنّاری بودخواندن رباعی ‹