بخش
باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۲۷ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۲۷).
- مورد منتشرشده
- ۲۷
- صفحه
- ۲
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱۷شمارهٔ ۱۷شایستهٔ آن کمال مینتوان شدمستطمع هر محال مینتوان شدخواندن رباعی ‹
- ۱۸شمارهٔ ۱۸هر لحظه هزار مشکلم پیوسته استهیچ است ز هرچه حاصلم پیوسته استخواندن رباعی ‹
- ۱۹شمارهٔ ۱۹نابرده می عشق، قرارت ای دلچندین چه گرفتهست خمارت ای دلخواندن رباعی ‹
- ۲۰شمارهٔ ۲۰بگذر ز خیال آن و این، کار اینستبگشا نظر جمال بین، کار اینستخواندن رباعی ‹
- ۲۱شمارهٔ ۲۱گر میخواهی که وقت خودداری گوشرنجی که به تو رسد مرنج و مخروشخواندن رباعی ‹
- ۲۲شمارهٔ ۲۲ای آن که تو یک نفس خوداندیش نییدر پیش همی روی و در پیش نییخواندن رباعی ‹
- ۲۳شمارهٔ ۲۳بی فکر دلی که هست خرّم دارشنقد دو جهان جمله مسلّم دارشخواندن رباعی ‹
- ۲۴شمارهٔ ۲۴عمری که نه در حضور جان خواهد بودگر سود کنی بسی زیان خواهد بودخواندن رباعی ‹
- ۲۵شمارهٔ ۲۵گر یک سرِ موی سرِّ جانان بینیهر درد که هست عینِ درمان بینیخواندن رباعی ‹
- ۲۶شمارهٔ ۲۶گر مرد رهی، روی به فریادرس آرپشت از سر صدق در هوا و هوس آرخواندن رباعی ‹
- ۲۷شمارهٔ ۲۷تا با تو، تویی بود، کجا گیری تواز کس سخنی به صدق نپذیری توخواندن رباعی ‹