بخش
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۱۱۱ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۱۱۱).
- مورد منتشرشده
- ۱۱۱
- صفحه
- ۷
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۳۳شمارهٔ ۳۳کو عقل که در ره تو پوید آخرکو جان که زعزّت تو گوید آخرخواندن رباعی ‹
- ۳۴شمارهٔ ۳۴ای عین بقا! در چه بقائی که نهایدر جای نه و کدام جانی که نهایخواندن رباعی ‹
- ۳۵شمارهٔ ۳۵در ذات تو سال‌ها سخن رانده‌ایمبسیار کتاب دیده و خوانده‌ایمخواندن رباعی ‹
- ۳۶شمارهٔ ۳۶در راه تو معرفت خطا دانستیمچه راه و چه معرفت کرا دانستیمخواندن رباعی ‹
- ۳۷شمارهٔ ۳۷کو چشم که ذرّهای جمالت بیندکو عقل که سُدَّهٔ کمالت بیندخواندن رباعی ‹
- ۳۸شمارهٔ ۳۸اسرار تو در حروف نتواند بودو اعداد تو در اُلوف نتواند بودخواندن رباعی ‹
- ۳۹شمارهٔ ۳۹ای آن که ز کفر، دین، تو بیرون آریوز خار، ترنجبین، تو بیرون آریخواندن رباعی ‹
- ۴۰شمارهٔ ۴۰عالم که پر از حکمتِ تو میبینمیک دایره پر نعمتِ تو میبینمخواندن رباعی ‹
- ۴۱شمارهٔ ۴۱ای رحمت و جودِ بینهایت از تودر هر جزوی هزار آیت از توخواندن رباعی ‹
- ۴۲شمارهٔ ۴۲ای شمّهٔ لطف تو بهشت افروزیدوزخ ز تف آتش قهرت سوزیخواندن رباعی ‹
- ۴۳شمارهٔ ۴۳هم بر کف ودود، مُلْک بتوانی راندهم با همه، هم بی همه، بتوانی ماندخواندن رباعی ‹
- ۴۴شمارهٔ ۴۴ای آن که کمال خرده دانان دانیخاصیتِ پیران و جوانان دانیخواندن رباعی ‹
- ۴۵شمارهٔ ۴۵ای آن که به حکم، ملک میرانی تووز دل، خطِ نانوشته، میخوانی توخواندن رباعی ‹
- ۴۶شمارهٔ ۴۶جان حمد تو از میانِ جان میگویدمستغرق تو هر دو جهان میگویدخواندن رباعی ‹
- ۴۷شمارهٔ ۴۷گر دست دهد غم تو یک دم، آن بهآن دم چو بود به ز دو عالم، آن بهخواندن رباعی ‹
- ۴۸شمارهٔ ۴۸هم در بر خود خواندگان داری توهم از درِ خود راندگان داری توخواندن رباعی ‹