بخش
باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۵۰ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۵۰).
- مورد منتشرشده
- ۵۰
- صفحه
- ۴
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۳۳شمارهٔ ۳۳هرچند که دریای پرآب آمد پیشبشتاب که کار با شتاب آمد پیشخواندن رباعی ‹
- ۳۴شمارهٔ ۳۴کی نیک افتد تو را که بد می‌باشی؟جان می‌دهی و خصمِ خرد می‌باشیخواندن رباعی ‹
- ۳۵شمارهٔ ۳۵ای دوست! اگر تو دوستدار خویشیتا کی ز هوا بر سر کار خویشی؟خواندن رباعی ‹
- ۳۶شمارهٔ ۳۶اوّل قدمت، دولت انبوه مجویکاهی‌ت نخست بس بود، کوه مجویخواندن رباعی ‹
- ۳۷شمارهٔ ۳۷ای بی‌خبران! دلی به جان دربندیدوز نیک و بد خلق، زبان دربندیدخواندن رباعی ‹
- ۳۸شمارهٔ ۳۸تو خفته وعاشقان او بیدارندتو غافل و ایشان همه در اسرارندخواندن رباعی ‹
- ۳۹شمارهٔ ۳۹ای پای ز دست داده! در پی نرسینظّارهٔ جام کن که در مِی نرسیخواندن رباعی ‹
- ۴۰شمارهٔ ۴۰دل بستهٔ روی چون نگار او کنجان بر کف دست نه، نثار او کنخواندن رباعی ‹
- ۴۱شمارهٔ ۴۱گر هست در این راه سر بهبودتبر باید خاست از سر هستی زودتخواندن رباعی ‹
- ۴۲شمارهٔ ۴۲هر دل که ز سِرِّ کار آگاهی یافتدر هر مویی ز ماه تا ماهی یافتخواندن رباعی ‹
- ۴۳شمارهٔ ۴۳بی ره رفتن، رموز می‌اندیشیبرفی‌ست که در تموز می‌اندیشیخواندن رباعی ‹
- ۴۴شمارهٔ ۴۴گر باز نماید سَرِ یک موی به توصد گونه مدد رسد ز هر سوی به توخواندن رباعی ‹
- ۴۵شمارهٔ ۴۵یا دست از این هوس بمی‌باید داشتیا منّتِ دسترس بمی‌باید داشتخواندن رباعی ‹
- ۴۶شمارهٔ ۴۶پیوسته به دست خود گرفتاری توکآشفته‌دلِ پردهٔ پنداری توخواندن رباعی ‹
- ۴۷شمارهٔ ۴۷هرگاه که گوهر محبّت جوییتا بُعد نجویی، به چه قربت جویی؟خواندن رباعی ‹
- ۴۸شمارهٔ ۴۸ای خلق! چرا در تب و تفتید آخر؟نابوده و ناآمده رفتید آخرخواندن رباعی ‹