بخش
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۲۹ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۲۹).
- مورد منتشرشده
- ۲۹
- صفحه
- ۲
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱۷شمارهٔ ۱۷گه در وصف دین یگانهای میجوییگاه از کف کفر دانهای میجوییخواندن رباعی ‹
- ۱۸شمارهٔ ۱۸چون کرد شراب شرک و غفلت مستتعالم عالم، غرور در پیوستتخواندن رباعی ‹
- ۱۹شمارهٔ ۱۹تا چند به فکر نفس مشغول شویگه با سرِ کار و گاه معزول شویخواندن رباعی ‹
- ۲۰شمارهٔ ۲۰هر دل که تمام از سردردی برخاستهستیش ز پیش همچو گردی برخاستخواندن رباعی ‹
- ۲۱شمارهٔ ۲۱گر خاصه نیی تو، عام میباید بودور پخته نیی تو، خام میباید بودخواندن رباعی ‹
- ۲۲شمارهٔ ۲۲ای در رهِ دین و کارِ کفر آمده سُستنه مؤمن اصلی و نه کافر بدرستخواندن رباعی ‹
- ۲۳شمارهٔ ۲۳هر چند که رنج بیشتر خواهی بردهر پی که بری تو بیخبر خواهی بردخواندن رباعی ‹
- ۲۴شمارهٔ ۲۴ای دل اگر از کار دگرگون آییفردا ز حیا پیش خدا چون آییخواندن رباعی ‹
- ۲۵شمارهٔ ۲۵امروز چو جمله عمر ضایع کردیفردا چکنی به خاک و خون میگردیخواندن رباعی ‹
- ۲۶شمارهٔ ۲۶نه در ره اقرار، قراری دارینه از صف انکار، کناری داریخواندن رباعی ‹
- ۲۷شمارهٔ ۲۷خود را چو زخواب و خور نمیداری بازپس چه تو، چه آن ستور، در پردهٔ رازخواندن رباعی ‹
- ۲۸شمارهٔ ۲۸چون بحر، ز شوق راز جان، میجوشملیکن ز خود و ز دیگران میپوشمخواندن رباعی ‹
- ۲۹شمارهٔ ۲۹چون بحر،دلی هزار جوش است مراتن در غم عشق، سخت کوش است مراخواندن رباعی ‹