بخش
باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۳۲ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۳۲).
- مورد منتشرشده
- ۳۲
- صفحه
- ۲
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱۷شمارهٔ ۱۷تقدیر چو سابق است تعلیم چه سودجز بندگی و رضا و تسلیم چه سودخواندن رباعی ‹
- ۱۸شمارهٔ ۱۸از کارِ قضا در تب و در تفت چه سودوز حکم ازل بیخور و بیخفت چه سودخواندن رباعی ‹
- ۱۹شمارهٔ ۱۹گر دوزخی و اگر بهشتی امروزپیدا نشودخوبی و زشتی امروزخواندن رباعی ‹
- ۲۰شمارهٔ ۲۰دی حکم حیات با اجل رانده‌اندکس را چه خبر تا چه عمل رانده‌اندخواندن رباعی ‹
- ۲۱شمارهٔ ۲۱هر دل که زحکم رفته فرسوده شودافسوس که فرسودهٔ بیهوده شودخواندن رباعی ‹
- ۲۲شمارهٔ ۲۲گر مردِ حقی مخالف باطل باشبر هیچ مکن قرار و در منزل باشخواندن رباعی ‹
- ۲۳شمارهٔ ۲۳تا رخت وجودت به عدم در نکشندهر کار که کرده شد بهم درنکشندخواندن رباعی ‹
- ۲۴شمارهٔ ۲۴آنجا که قرار کار عالم دادندهر چیز که دادند مسلم دادندخواندن رباعی ‹
- ۲۵شمارهٔ ۲۵نفست چه کند چو بند نگشایندشبا ره که شود که راه ننمایندشخواندن رباعی ‹
- ۲۶شمارهٔ ۲۶از هستی خود دمِ تولاّ چه زنیموز نیستی آن دمِ تبرّا چه زنیمخواندن رباعی ‹
- ۲۷شمارهٔ ۲۷جانی اگر از حق خبری میداریجسم ار ز سرخود نظری میداریخواندن رباعی ‹
- ۲۸شمارهٔ ۲۸آنها که به علم و عقل در پیشانندکی فعل تو و من ازتو و من دانندخواندن رباعی ‹
- ۲۹شمارهٔ ۲۹تا چند کنم گناه در گردن خویشوز بیم گنه قصد به خون خوردن خویشخواندن رباعی ‹
- ۳۰شمارهٔ ۳۰تا چند روی بیهده از هر سوییتا کی گویی گزاف از هر روییخواندن رباعی ‹
- ۳۱شمارهٔ ۳۱بی حکم تو هیچ کار نتواند بودبیحکمت تو شمار نتواند بودخواندن رباعی ‹
- ۳۲شمارهٔ ۳۲ترسم که چو بیش ازین جهانت ندهنداز بهر زمین شدن زمانت ندهندخواندن رباعی ‹