بخش
باب بیست و ششم: در صفت گریستن عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۴۷ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۴۷).
- مورد منتشرشده
- ۴۷
- صفحه
- ۳
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۳۳شمارهٔ ۳۳آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکندو اندر طلب خودم به هر سوی افکندخواندن رباعی ‹
- ۳۴شمارهٔ ۳۴چون ایندل غم کشم وطن در خون دیدهر روز ز نو مرا غمی افزون دیدخواندن رباعی ‹
- ۳۵شمارهٔ ۳۵روزی که دل شکسته پیش تو کشمبر گلگونش نشسته پیش تو کشمخواندن رباعی ‹
- ۳۶شمارهٔ ۳۶با دل گفتم بسی زیان میبینماز دست تودیده خون فشان میبینمخواندن رباعی ‹
- ۳۷شمارهٔ ۳۷از گریهٔ خود بسی نکویی دارموز گوهر اشک هر چه گویی دارمخواندن رباعی ‹
- ۳۸شمارهٔ ۳۸شبرنگ خطت که رام افسونم بودمیتاخت به تک که تشنهٔ خونم بودخواندن رباعی ‹
- ۳۹شمارهٔ ۳۹از رشک تو، کاغذین کنم پیراهنتا سایهٔ تو نگرددت پیرامنخواندن رباعی ‹
- ۴۰شمارهٔ ۴۰چون هر مویم نوحه گر آید بی تووز هر سویم ناله برآید بی توخواندن رباعی ‹
- ۴۱شمارهٔ ۴۱دل را که شد از یک نظر دیده خراببنگر که چگونه باز شد رشته ز تابخواندن رباعی ‹
- ۴۲شمارهٔ ۴۲اول دل من، عشق رخت در جان داشتچون پیدا شد مینتوان پنهان داشتخواندن رباعی ‹
- ۴۳شمارهٔ ۴۳گر دل نه چنین عاشق شیدا بودیاز عشق تو یک لحظه شکیبا بودیخواندن رباعی ‹
- ۴۴شمارهٔ ۴۴خونی که من از دیده به در می‌ریزمهردم به مصیبتی دگر می‌ریزمخواندن رباعی ‹
- ۴۵شمارهٔ ۴۵آن دل که دمی بی تو سر جانش نبودجان در سر تو کرد و پشیمانش نبودخواندن رباعی ‹
- ۴۶شمارهٔ ۴۶گرچه غمم از گریستن بیرونستهر روز مرا گریستن افزونستخواندن رباعی ‹
- ۴۷شمارهٔ ۴۷چون با غم تو دل مرا تاب نمانددر دیدهٔ خون فشان من خواب نماندخواندن رباعی ‹