بخش
غزلیات مولانا
این بخش از «دیوان شمس» مولانا است و ۳٬۲۳۰ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۳٬۲۳۰
- صفحه
- ۲۰۲
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۵۴۵غزل شمارهٔ ۵۴۵بی تو به سر می نشود با دگری می‌نشودهر چه کنم عشق بیان بی‌جگری می‌نشودخواندن شعر ‹
- ۵۴۶غزل شمارهٔ ۵۴۶هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شودوارهد از حد جهان بی‌حد و اندازه شودخواندن شعر ‹
- ۵۴۷غزل شمارهٔ ۵۴۷سجده کنم پیشکش آن قد و بالا، چه شود؟دیده کنم پیشکش آن دل بینا، چه شود؟خواندن شعر ‹
- ۵۴۸غزل شمارهٔ ۵۴۸چشم تو ناز می‌کند ناز جهان تو را رسدحسن و نمک تو را بود ناز دگر که را رسدخواندن شعر ‹
- ۵۴۹غزل شمارهٔ ۵۴۹آب زنید راه را، هین که نگار می‌رسدمژده دهید باغ را، بوی بهار می‌رسدخواندن شعر ‹
- ۵۵۰غزل شمارهٔ ۵۵۰پنبه ز گوش دور کن بانگ نجات می‌رسدآب سیاه درمرو کآب حیات می‌رسدخواندن شعر ‹
- ۵۵۱غزل شمارهٔ ۵۵۱جان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بودگر تو ستم کنی به جان از تو ستم روا بودخواندن شعر ‹
- ۵۵۲غزل شمارهٔ ۵۵۲چیست صلای چاشتگه خواجه به گور می‌روددیر به خانه وارسد منزل دور می‌رودخواندن شعر ‹
- ۵۵۳غزل شمارهٔ ۵۵۳بی‌همگان به سر شود، بی‌تو به سر نمی‌شودداغِ تو دارد این دلم، جای دگر نمی‌شودخواندن شعر ‹
- ۵۵۴غزل شمارهٔ ۵۵۴این رخ رنگ رنگ من هر نفسی چه می‌شودبی هوسی مکن ببین کز هوسی چه می‌شودخواندن شعر ‹
- ۵۵۵غزل شمارهٔ ۵۵۵چونک جمال حسن تو، اسبِ شکار زین کندنیست عجب که از جنون، صد چو مرا چنین کندخواندن شعر ‹
- ۵۵۶غزل شمارهٔ ۵۵۶جور و جفا و دوریی کان که نگار می‌کندبر دل و جان عاشقان چون کنه کار می‌کندخواندن شعر ‹
- ۵۵۷غزل شمارهٔ ۵۵۷دل چو بدید روی تو چون نظرش به جان بودجان ز لبت چو می‌کشد خیره و لب گزان بودخواندن شعر ‹
- ۵۵۸غزل شمارهٔ ۵۵۸یار مرا چو اشتران باز مهار می‌کشداشتر مست خویش را در چه قطار می‌کشدخواندن شعر ‹
- ۵۵۹غزل شمارهٔ ۵۵۹زهره عشق هر سحر بر در ما چه می‌کنددشمن جان صد قمر بر در ما چه می‌کندخواندن شعر ‹
- ۵۶۰غزل شمارهٔ ۵۶۰عاشق دلبر مرا شرم و حیا چرا بودچونک جمال این بود رسم وفا چرا بودخواندن شعر ‹