بخش
غزلیات مولانا
این بخش از «دیوان شمس» مولانا است و ۳٬۲۳۰ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۳٬۲۳۰
- صفحه
- ۲۰۲
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۸۹۷غزل شمارهٔ ۸۹۷شرح دهم من که شب از چه سیه‌دل بودهر کی خورد خونِ خلق زشت و سیه‌دل شودخواندن شعر ‹
- ۸۹۸غزل شمارهٔ ۸۹۸بانگ زدم من که «دل مست کجا می‌رود؟»گفت شهنشه: «خموش! جانب ما می‌رود»خواندن شعر ‹
- ۸۹۹غزل شمارهٔ ۸۹۹یار مرا عارض و عذار نه این بودباغ مرا نخل و برگ و بار نه این بودخواندن شعر ‹
- ۹۰۰غزل شمارهٔ ۹۰۰بگیر دامن لطفش که ناگهان بگریزدولی مکش تو چو تیرش که از کمان بگریزدخواندن شعر ‹
- ۹۰۱غزل شمارهٔ ۹۰۱اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشدگر این درخت بخندد از آن بهار چه باشدخواندن شعر ‹
- ۹۰۲غزل شمارهٔ ۹۰۲ز سر بگیرم عیشی چو پا به گنج فروشدز روی پشت و پناهی که پشت‌ها همه رو شدخواندن شعر ‹
- ۹۰۳غزل شمارهٔ ۹۰۳اگر مرا تو نخواهی دلم تو را نگذاردتو هم به صلح گرایی اگر خدا بگماردخواندن شعر ‹
- ۹۰۴غزل شمارهٔ ۹۰۴ز باد حضرت قدسی بنفشه زار چه می‌شددرخت‌های حقایق از آن بهار چه می‌شدخواندن شعر ‹
- ۹۰۵غزل شمارهٔ ۹۰۵شدم ز عشق به جایی که عشق نیز نداندرسید کار به جایی که عقل خیره بماندخواندن شعر ‹
- ۹۰۶غزل شمارهٔ ۹۰۶گرفت خشم ز بستان سرخری و برون شدچو زشت بود به صورت به خوی زشت فزون شدخواندن شعر ‹
- ۹۰۷غزل شمارهٔ ۹۰۷مده به دست فراقت دل مرا که نشایدمکش تو کشته خود را مکن بتا که نشایدخواندن شعر ‹
- ۹۰۸غزل شمارهٔ ۹۰۸چو درد گیرد دندان تو عدو گرددزبان تو به طبیبی بگرد او گرددخواندن شعر ‹
- ۹۰۹غزل شمارهٔ ۹۰۹چه پادشاست که از خاک پادشا سازدز بهر یک دو گدا خویشتن گدا سازدخواندن شعر ‹
- ۹۱۰غزل شمارهٔ ۹۱۰بر آستانه اسرار آسمان نرسدبه بام فقر و یقین هیچ نردبان نرسدخواندن شعر ‹
- ۹۱۱غزل شمارهٔ ۹۱۱به روز مرگ چو تابوت من روان باشدگمان مبر که مرا درد این جهان باشدخواندن شعر ‹
- ۹۱۲غزل شمارهٔ ۹۱۲نگفتمت مرو آن جا که مبتلات کنندکه سخت دست درازند بسته پات کنندخواندن شعر ‹