بخش
غزلیات عطار
این بخش از «دیوان اشعار» عطار است و ۸۵۲ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۸۵۲
- صفحه
- ۵۴
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۳۰۵غزل شمارهٔ ۳۰۵هر زمانی زلف را بندی کندبا دل آشفته پیوندی کندخواندن شعر ‹
- ۳۰۶غزل شمارهٔ ۳۰۶دل ز میان جان و دل قصد هوات می‌کندجان به امید وصل تو عزم وفات می‌کندخواندن شعر ‹
- ۳۰۷غزل شمارهٔ ۳۰۷هر که عزم عشق رویش می‌کندعشق رویش همچو مویش می‌کندخواندن شعر ‹
- ۳۰۸غزل شمارهٔ ۳۰۸عشق توام داغ چنان می‌کندکآتش سوزنده فغان می‌کندخواندن شعر ‹
- ۳۰۹غزل شمارهٔ ۳۰۹زلف شبرنگش شبیخون می‌کندوز سر هر موی صد خون می‌کندخواندن شعر ‹
- ۳۱۰غزل شمارهٔ ۳۱۰گر فلک دیده بر آن چهرهٔ زیبا فکندماه را موی کشان کرده به صحرا فکندخواندن شعر ‹
- ۳۱۱غزل شمارهٔ ۳۱۱چو تاب در سر آن زلف دلستان فکندهزار فتنه و آشوب در جهان فکندخواندن شعر ‹
- ۳۱۲غزل شمارهٔ ۳۱۲دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکندتن به جای خرقه چون پروانه جان می‌افکندخواندن شعر ‹
- ۳۱۳غزل شمارهٔ ۳۱۳سر مستی ما مردم هشیار ندانندانکار کنان شیوهٔ این کار ندانندخواندن شعر ‹
- ۳۱۴غزل شمارهٔ ۳۱۴عاشقان چون به هوش باز آیندپیش معشوق در نماز آیندخواندن شعر ‹
- ۳۱۵غزل شمارهٔ ۳۱۵اصحاب صدق چون قدم اندر صفا زنندرو با خدا کنند و جهان را قفا زنندخواندن شعر ‹
- ۳۱۶غزل شمارهٔ ۳۱۶آنها که در حقیقت اسرار می‌روندسرگشته همچو نقطهٔ پرگار می‌روندخواندن شعر ‹
- ۳۱۷غزل شمارهٔ ۳۱۷دل ز جان برگیر تا راهت دهندملک دو عالم به یک آهت دهندخواندن شعر ‹
- ۳۱۸غزل شمارهٔ ۳۱۸قومی که در فنا به دل یکدگر زیندروزی هزار بار بمیرند و بر زیندخواندن شعر ‹
- ۳۱۹غزل شمارهٔ ۳۱۹هر که سرگردان این سودا بوداز دو عالم تا ابد یکتا بودخواندن شعر ‹
- ۳۲۰غزل شمارهٔ ۳۲۰شبی کز زلف تو عالم چو شب بودسر مویی نه طالب نه طلب بودخواندن شعر ‹