بخش
باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۵۷ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۵۷).
- مورد منتشرشده
- ۵۷
- صفحه
- ۴
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۳۳شمارهٔ ۳۳یارب صفت رایحهٔ نسرین چیستاین روح ریاحین چمن چندین چیستخواندن رباعی ‹
- ۳۴شمارهٔ ۳۴افکند گلابگر ز بیدادگریصد خار جفا در ره گلبرگ طریخواندن رباعی ‹
- ۳۵شمارهٔ ۳۵بلبل به سحرگه غزلی تر میخواندتا ظن نبری کان غزل از بر میخواندخواندن رباعی ‹
- ۳۶شمارهٔ ۳۶زین شیوه که اکنون گل تر میخیزداز بلبل مست ناله بر میخیزدخواندن رباعی ‹
- ۳۷شمارهٔ ۳۷تاگل ز گریبان چمن سر بر کردبلبل هر دم مشغلهٔ دیگر کردخواندن رباعی ‹
- ۳۸شمارهٔ ۳۸ای گل به دریغِ عمر دل پُر خون کنور ماتم خویش میکنی اکنون کنخواندن رباعی ‹
- ۳۹شمارهٔ ۳۹گرچه گل تر درآمدن سر تیز استچه سود که در وقت شدن خونریز استخواندن رباعی ‹
- ۴۰شمارهٔ ۴۰میریخت گل و ز خاک مفرش میکردوز بیم شدن سینه پُر آتش میکردخواندن رباعی ‹
- ۴۱شمارهٔ ۴۱بشکفت به صد هزار خوبی گل مستوز رعنایی جلوه گری در پیوستخواندن رباعی ‹
- ۴۲شمارهٔ ۴۲غنچه که چو پسته لب شود خندانشاز کم عمری بر لبش آمد جانشخواندن رباعی ‹
- ۴۳شمارهٔ ۴۳با گل گفتم که داد بستان و بروآب رخ خود خواه ز باران و بروخواندن رباعی ‹
- ۴۴شمارهٔ ۴۴بلبل سخنی گفت به گل آهستهیعنی که بپیوند بدین دلخستهخواندن رباعی ‹
- ۴۵شمارهٔ ۴۵گل گفت که در خاک چرا ننشینمچون از زر خود دست تهی میبینمخواندن رباعی ‹
- ۴۶شمارهٔ ۴۶بلبل به سحر نعرهزنان میآشفتوز غنچهٔ سر تیز حدیثی میگفتخواندن رباعی ‹
- ۴۷شمارهٔ ۴۷در غنچه نگاه کن که چون میجوشدپیکانش نگر که همچو خون میجوشدخواندن رباعی ‹
- ۴۸شمارهٔ ۴۸چون شور ز گل در دل بلبل افتاددر هر رگ او هزار غلغل افتادخواندن رباعی ‹
