بخش
غزلیات سعدی
این بخش از «دیوان اشعار» سعدی است و ۶۳۷ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۶۳۷
- صفحه
- ۴۰
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۴۳۳غزل شمارهٔ ۴۳۳ما به روی دوستان از بوستان آسوده‌ایمگر بهار آید وگر باد خزان آسوده‌ایمخواندن شعر ‹
- ۴۳۴غزل شمارهٔ ۴۳۴ما در خلوت به روی خلق ببستیماز همه بازآمدیم و با تو نشستیمخواندن شعر ‹
- ۴۳۵غزل شمارهٔ ۴۳۵ای سروبالایِ سهی، کز صورت حال آگهیوز هر که در عالم بهی، ما نیز هم بد نیستیمخواندن شعر ‹
- ۴۳۶غزل شمارهٔ ۴۳۶عمرها در پی مقصود به جان گردیدیمدوست در خانه و ما گِرد جهان گردیدیمخواندن شعر ‹
- ۴۳۷غزل شمارهٔ ۴۳۷بگذار تا مقابل روی تو بگذریمدزدیده در شمایل خوب تو بنگریمخواندن شعر ‹
- ۴۳۸غزل شمارهٔ ۴۳۸ما دل دوستان به جان بخریمور جهان دشمن است غم نخوریمخواندن شعر ‹
- ۴۳۹غزل شمارهٔ ۴۳۹ما گدایان خیل سلطانیمشهربند هوای جانانیمخواندن شعر ‹
- ۴۴۰غزل شمارهٔ ۴۴۰کاش کان دل‌بر عیار که من کشتهٔ اویمبار دیگر بگذشتی که کند زنده به بویمخواندن شعر ‹
- ۴۴۱غزل شمارهٔ ۴۴۱عهد کردیم که بی‌دوست به صحرا نرویمبی‌تماشاگه رویش، به تماشا نرویمخواندن شعر ‹
- ۴۴۲غزل شمارهٔ ۴۴۲گر غصهٔ روزگار گویمبس قصهٔ بی‌شمار گویمخواندن شعر ‹
- ۴۴۳غزل شمارهٔ ۴۴۳بکن چندان که خواهی جور بر منکه دستت بر نمی‌دارم ز دامنخواندن شعر ‹
- ۴۴۴غزل شمارهٔ ۴۴۴یا رب آن روی است یا برگ سمن؟یا رب آن قد است یا سرو چمن؟خواندن شعر ‹
- ۴۴۵غزل شمارهٔ ۴۴۵در وصف نیاید که چه شیرین‌دهن است آناین است که دور از لب و دندان من است آنخواندن شعر ‹
- ۴۴۶غزل شمارهٔ ۴۴۶ای کودک خوبروی حیراندر وصف شمایلت سخندانخواندن شعر ‹
- ۴۴۷غزل شمارهٔ ۴۴۷برخیز که می‌رود زمستانبگشای در سرای بستانخواندن شعر ‹
- ۴۴۸غزل شمارهٔ ۴۴۸خوشا و خُرّما وقت حبیبانبه بوی صبح و بانگ عندلیبانخواندن شعر ‹