بخش
غزلیات سعدی
این بخش از «دیوان اشعار» سعدی است و ۶۳۷ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۶۳۷
- صفحه
- ۴۰
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱۶۱غزل شمارهٔ ۱۶۱کس این کند که ز یار و دیار برگرددکند هرآینه چون روزگار برگرددخواندن شعر ‹
- ۱۶۲غزل شمارهٔ ۱۶۲طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و دردداغ و دردی کز تو باشد خوشترست از باغ وردخواندن شعر ‹
- ۱۶۳غزل شمارهٔ ۱۶۳هر که می با تو خورد عربده کردهر که روی تو دید عشق آوردخواندن شعر ‹
- ۱۶۴غزل شمارهٔ ۱۶۴دیدار یار غایب دانی چه ذوق داردابری که در بیابان بر تشنه‌ای بباردخواندن شعر ‹
- ۱۶۵غزل شمارهٔ ۱۶۵که می‌رود به شفاعت که دوست بازآردکه عیش خلوت بی او کدورتی داردخواندن شعر ‹
- ۱۶۶غزل شمارهٔ ۱۶۶هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گماردهر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیاردخواندن شعر ‹
- ۱۶۷غزل شمارهٔ ۱۶۷گر از جفای تو روزی دلم بیازاردکمند شوق کشانم به صلح باز آردخواندن شعر ‹
- ۱۶۸غزل شمارهٔ ۱۶۸کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟مگر کسی که دل از سنگ سخت‌تر داردخواندن شعر ‹
- ۱۶۹غزل شمارهٔ ۱۶۹تو را ز حال پریشان ما چه غم دارداگر چراغ بمیرد صبا چه غم داردخواندن شعر ‹
- ۱۷۰غزل شمارهٔ ۱۷۰غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران داردجوابش تلخ و پنداری شکر زیر زبان داردخواندن شعر ‹
- ۱۷۱غزل شمارهٔ ۱۷۱مگر نسیم سحر بوی یار من داردکه راحت دل امیدوار من داردخواندن شعر ‹
- ۱۷۲غزل شمارهٔ ۱۷۲هر آن ناظر که منظوری نداردچراغ دولتش نوری نداردخواندن شعر ‹
- ۱۷۳غزل شمارهٔ ۱۷۳آن که بر نسترن از غالیه خالی داردالحق آراسته خلقی و جمالی داردخواندن شعر ‹
- ۱۷۴غزل شمارهٔ ۱۷۴آن شکرخنده که پُر نوش دهانی داردنه دل من که دل خلقِ جهانی داردخواندن شعر ‹
- ۱۷۵غزل شمارهٔ ۱۷۵بازت ندانم از سر پیمان ما که بردباز از نگین عهد تو نقش وفا که بردخواندن شعر ‹
- ۱۷۶غزل شمارهٔ ۱۷۶آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌بردترک از خراسان آمدست از پارس یغما می‌بردخواندن شعر ‹