بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۴٬۹۴۵غزل شمارهٔ ۴۹۴۵چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟که رنگ از بوسه خورشید می بازد لب بامشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۴۶غزل شمارهٔ ۴۹۴۶درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۴۷غزل شمارهٔ ۴۹۴۷اگر چه می زند آتش به عالم روی تابانشگلو تر می شود از دیدن سیب زنخدانشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۴۸غزل شمارهٔ ۴۹۴۸خوشا قزوین و باغ شاه و گلگشت خیابانشکه از آیینه پیشانی صبح است میدانشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۴۹غزل شمارهٔ ۴۹۴۹بلا جویی که من دارم نظر برچشم فنانشخطر دارد ترنج آفتاب از تیر مژگانشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۵۰غزل شمارهٔ ۴۹۵۰چگونه جان برد صید از کمین چشم فتانش؟که گیراتر بود از خون ناحق تیغ مژگانشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۵۱غزل شمارهٔ ۴۹۵۱ز گرد سرمه نتوان دید درچشم سخندانشمگر این گردرا بشکافدازهم تیرمژگانشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۵۲غزل شمارهٔ ۴۹۵۲رگ ابری است آن لبهای نوخط، بوسه بارانشکه عمر جاودان بخشد به عاشق مد احسانشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۵۳غزل شمارهٔ ۴۹۵۳به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۵۴غزل شمارهٔ ۴۹۵۴به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونشگریبان می درد خمیازه از لبهای میگونشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۵۵غزل شمارهٔ ۴۹۵۵اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟خواندن شعر ‹
- ۴٬۹۵۶غزل شمارهٔ ۴۹۵۶شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۵۷غزل شمارهٔ ۴۹۵۷اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینشچه بیتابانه می چسبد به دل لبهای شیرینشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۵۸غزل شمارهٔ ۴۹۵۸بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۵۹غزل شمارهٔ ۴۹۵۹شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهشسر از صحرا برآرد هرکه صحرایی است همراهشخواندن شعر ‹
- ۴٬۹۶۰غزل شمارهٔ ۴۹۶۰به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایشز طوق قمریان فتراک دارد سرو بالایشخواندن شعر ‹