بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۹۷غزل شمارهٔ ۹۷مرکزِ خاک است گردون آسمانِ عشق رالامکان یک پله باشد آستانِ عشق راخواندن شعر ‹
- ۹۸غزل شمارهٔ ۹۸نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق راروشنی از آه باشد دودمانِ عشق راخواندن شعر ‹
- ۹۹غزل شمارهٔ ۹۹نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق راخواندن شعر ‹
- ۱۰۰غزل شمارهٔ ۱۰۰با زمین‌گیری به منزل می‌رسانم خلق رادر بیابانِ طلب سنگِ نشانم خلق راخواندن شعر ‹
- ۱۰۱غزل شمارهٔ ۱۰۱ریخت چون دندان، شود افزون غمِ نان خلق راسدِ راهِ شکوه روزی است دندان خلق راخواندن شعر ‹
- ۱۰۲غزل شمارهٔ ۱۰۲غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق راطفل مشرب می کند دیوانه من خلق راخواندن شعر ‹
- ۱۰۳غزل شمارهٔ ۱۰۳نیست از زخم زبان غم عاشق بی باک راسیل می روبد ز راه خود خس و خاشاک راخواندن شعر ‹
- ۱۰۴غزل شمارهٔ ۱۰۴هر تُنُک‌ظرفی ننوشد خونِ گرمِ تاک راجامی از فولاد باید آبِ آتشناک راخواندن شعر ‹
- ۱۰۵غزل شمارهٔ ۱۰۵از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک راخواندن شعر ‹
- ۱۰۶غزل شمارهٔ ۱۰۶مورم اما خوشه چین خرمن دونان نیممی کنم شکر به اکسیر قناعت خاک راخواندن شعر ‹
- ۱۰۷غزل شمارهٔ ۱۰۷خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ رامی نماید چرب نرمی مومیایی سنگ راخواندن شعر ‹
- ۱۰۸غزل شمارهٔ ۱۰۸نعل در آتش نهد دیوانه من سنگ راشعله جواله سازد بی فلاخن سنگ راخواندن شعر ‹
- ۱۰۹غزل شمارهٔ ۱۰۹جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ راخواندن شعر ‹
- ۱۱۰غزل شمارهٔ ۱۱۰بی کسی کِی خوار سازد زادهٔ اقبال را؟شهپر سیمرغ می‌گردد مگس‌ران زال راخواندن شعر ‹
- ۱۱۱غزل شمارهٔ ۱۱۱دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل راخواندن شعر ‹
- ۱۱۲غزل شمارهٔ ۱۱۲گل نزد آبی بر آتش بلبلِ خودکام رانیست غیر از ناامیدی حاصلی ابرام راخواندن شعر ‹