بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۳٬۰۰۹غزل شمارهٔ ۳۰۰۹دل خام مرا رخسار آتشناک می‌سازدکه عود خام را آتش ز هستی پاک می‌سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۱۰غزل شمارهٔ ۳۰۱۰غم من عالم بیدرد را غمخواره می سازدمسیحا را علاج درد من بیچاره می سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۱۱غزل شمارهٔ ۳۰۱۱زشکر خنده لعل او روان را تازه می سازدمی گلرنگ وقت صبح جان را تازه می سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۱۲غزل شمارهٔ ۳۰۱۲لبش از خنده دندان نما جان تازه می سازدشراب صبح جان می پرستان تازه می سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۱۳غزل شمارهٔ ۳۰۱۳فرنگی‌طلعتی کز دین مرا بیگانه می‌سازداگر در کعبه رو می‌آورد بتخانه می‌سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۱۴غزل شمارهٔ ۳۰۱۴به داغی عشق کار مردم دیوانه می‌سازدخوش آن ساقی که کار بحر از پیمانه می‌سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۱۵غزل شمارهٔ ۳۰۱۵خمار باده مهر دوستان را کینه می سازدکدورت صبح شنبه را شب آدینه می سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۱۶غزل شمارهٔ ۳۰۱۶سرشک گرم با مژگان و چشم تر نمی‌سازدشراب تند ما با شیشه و ساغر نمی‌سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۱۷غزل شمارهٔ ۳۰۱۷زشوق عالم بالا روان با تن نمی سازدبه پای کاروانی بوی پیراهن نمی سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۱۸غزل شمارهٔ ۳۰۱۸دماغ خشک ما را باده رنگین نمی سازدشراب آتشین با کاسه چوبین نمی سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۱۹غزل شمارهٔ ۳۰۱۹مکن کاری که از جورت دل اندوهگین لرزدکه از لرزیدن من آسمانها چون زمین لرزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۲۰غزل شمارهٔ ۳۰۲۰قدح لبریز چون شد از شراب ناب می لرزدبه قدر آب بر خود گوهر سیراب می لرزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۲۱غزل شمارهٔ ۳۰۲۱به مقدار بصیرت خاطر آگاه می لرزدکه خورشید جهان افروز بیش از ماه می لرزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۲۲غزل شمارهٔ ۳۰۲۲مرا چون دل تپد در بر، دل جانانه می لرزدکه شمع از بال و پر افشانی پروانه می لرزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۲۳غزل شمارهٔ ۳۰۲۳دل ما بر سیه روزان فقر از خود فزون سوزدچراغ خانه ما در برون بیش از درون سوزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۰۲۴غزل شمارهٔ ۳۰۲۴سرشک گرم در چشم تر من خواب می سوزدبه آب خود چراغ گوهر شب تاب می سوزدخواندن شعر ‹