بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۵٬۰۵۷غزل شمارهٔ ۵۰۵۷شوخی که جلوه گاه بود دیده منشچون طفل اشک، روی توان دید درتنشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۵۸غزل شمارهٔ ۵۰۵۸خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروشکز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۵۹غزل شمارهٔ ۵۰۵۹هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۶۰غزل شمارهٔ ۵۰۶۰ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۶۱غزل شمارهٔ ۵۰۶۱درخون نشستم از نفس مشکبار خویشچون نافه عقده ای نگشودم زکار خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۶۲غزل شمارهٔ ۵۰۶۲حرف سبک نمی بردم ازقرار خویشاز هر صدا چو کوه نبازم وقار خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۶۳غزل شمارهٔ ۵۰۶۳پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویشمردان به دیگری نگذارند کار خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۶۴غزل شمارهٔ ۵۰۶۴همچون کمان سخت ز طبع غیور خویشآسوده از کشاکش خلقم ز زور خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۶۵غزل شمارهٔ ۵۰۶۵سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۶۶غزل شمارهٔ ۵۰۶۶چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۶۷غزل شمارهٔ ۵۰۶۷دلدار ماست محو خط مشک‌فام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۶۸غزل شمارهٔ ۵۰۶۸ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۶۹غزل شمارهٔ ۵۰۶۹خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویشکافر مباد کشته تیغ زبان خویش !خواندن شعر ‹
- ۵٬۰۷۰غزل شمارهٔ ۵۰۷۰از بیقراری دل اندوهگین خویشخجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۷۱غزل شمارهٔ ۵۰۷۱از ترک مدعاست دل من به جای خویشآسوده ام ز خاطر بی مدعای خویشخواندن شعر ‹
- ۵٬۰۷۲غزل شمارهٔ ۵۰۷۲از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویشخواندن شعر ‹