بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۵٬۶۶۵غزل شمارهٔ ۵۶۶۵نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایمهمه جا رقص کنان همچو شرار آمده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۶۶غزل شمارهٔ ۵۶۶۶ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۶۷غزل شمارهٔ ۵۶۶۷گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایملیک چون سنگ نشان بر سر راه آمده‌ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۶۸غزل شمارهٔ ۵۶۶۸ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایمقابل منع نگاه در و دیوار نه ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۶۹غزل شمارهٔ ۵۶۶۹از غم زلف تو در دام بلا افتادیمچه هوا در سر ما بود و کجا افتادیمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۷۰غزل شمارهٔ ۵۶۷۰صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیمکعبه را بتکده زین خط چلیپا کردیمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۷۱غزل شمارهٔ ۵۶۷۱جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیمسفر آن بود که ما در قدم دل کردیمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۷۲غزل شمارهٔ ۵۶۷۲خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیمپشت دستی به گل چیده و ناچیده زدیمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۷۳غزل شمارهٔ ۵۶۷۳صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیمشب سیه‌مست فنا بود که هشیار شدیمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۷۴غزل شمارهٔ ۵۶۷۴گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیمنعمتی بود که از هستی خود سیر شدیمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۷۵غزل شمارهٔ ۵۶۷۵خواب سنگینی از افسانه غفلت داریمقطره ای چشم از آن ابر مروت داریمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۷۶غزل شمارهٔ ۵۶۷۶چشم امید به مژگان تر خود داریمروی خود تازه به آب گهر خود داریمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۷۷غزل شمارهٔ ۵۶۷۷گرچه از طول امل پا به سلاسل داریمهمچنان چشم امید از کشش دل داریمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۷۸غزل شمارهٔ ۵۶۷۸هر چه احسان تو داده است به ما آن داریمما چه داریم ز خود تا ز تو پنهان داریمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۷۹غزل شمارهٔ ۵۶۷۹گرچه پیریم تمنای جوانی داریمنوبهاری به ته برگ خزانی داریمخواندن شعر ‹
- ۵٬۶۸۰غزل شمارهٔ ۵۶۸۰ما لب خشک قناعت لب نان می دانیمدست شستن ز طمع آب روان می دانیمخواندن شعر ‹