بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱۴۵غزل شمارهٔ ۱۴۵صبح از جانهای روشن یاد میآید مراشام از تاریکی تن یاد میآید مراخواندن شعر ‹
- ۱۴۶غزل شمارهٔ ۱۴۶شد مسلسل بوی گل، زنجیر میباید مرابند لنگرداری از تدبیر میباید مراخواندن شعر ‹
- ۱۴۷غزل شمارهٔ ۱۴۷زلف را نبود سرانجامی که میباید مراخط مگر سامان دهد دامی که میباید مراخواندن شعر ‹
- ۱۴۸غزل شمارهٔ ۱۴۸نیست تاب درد غربت جان افگار مرابا قفس آزاد کن مرغ گرفتار مراخواندن شعر ‹
- ۱۴۹غزل شمارهٔ ۱۴۹گرچه سیمای خزان دارد رخ چون زر مرادر سواد دل بهاری هست چون عنبر مراخواندن شعر ‹
- ۱۵۰غزل شمارهٔ ۱۵۰شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مراکشتی از باد مخالف گشت بی لنگر مراخواندن شعر ‹
- ۱۵۱غزل شمارهٔ ۱۵۱می کشد خاطر به جا و منزل دیگر مراچرخ گویا ساخت از آب و گل دیگر مراخواندن شعر ‹
- ۱۵۲غزل شمارهٔ ۱۵۲داغ رسوایی خدادادست منصور مراهست تمغای تجلی لاله طور مراخواندن شعر ‹
- ۱۵۳غزل شمارهٔ ۱۵۳نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مراخواندن شعر ‹
- ۱۵۴غزل شمارهٔ ۱۵۴بی زبانی پرده داری می کند راز مرامی دهد خاموشی من سرمه غماز مراخواندن شعر ‹
- ۱۵۵غزل شمارهٔ ۱۵۵می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مراخواندن شعر ‹
- ۱۵۶غزل شمارهٔ ۱۵۶نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مراخواندن شعر ‹
- ۱۵۷غزل شمارهٔ ۱۵۷شد گرفتاری فزون در روزگار خط مراخاک دامنگیر شد آخر غبار خط مراخواندن شعر ‹
- ۱۵۸غزل شمارهٔ ۱۵۸از بهار افزود شور عشق چون بلبل مراخامه مشق جنون گردید چوب گل مراخواندن شعر ‹
- ۱۵۹غزل شمارهٔ ۱۵۹می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مراخواندن شعر ‹
- ۱۶۰غزل شمارهٔ ۱۶۰کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟بار هر کس بر زمین ماند، بود بر دل مراخواندن شعر ‹
