بخش

غزلیات صائب

این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).

مورد منتشرشده
۶٬۹۹۵
صفحه
۴۳۸

ترتیب: صعودی · نزولی

پالایش بر پایهٔ وزن (۲۸ وزن)

اشعار (۶٬۹۹۵ مورد · نمایش ۴٬۹۹۳ تا ۵٬۰۰۸)

  1. ۴٬۹۹۳غزل شمارهٔ ۴۹۹۳رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویشخواندن شعر ‹
  2. ۴٬۹۹۴غزل شمارهٔ ۴۹۹۴ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویشما و دریا چو نمودیم به هم گوهر خویشخواندن شعر ‹
  3. ۴٬۹۹۵غزل شمارهٔ ۴۹۹۵خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویشنشود هیچ کریمی خجل ازسایل خویش!خواندن شعر ‹
  4. ۴٬۹۹۶غزل شمارهٔ ۴۹۹۶کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویشخواب من گشت گرانسنگ ز افسانه خویشخواندن شعر ‹
  5. ۴٬۹۹۷غزل شمارهٔ ۴۹۹۷به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باشخواندن شعر ‹
  6. ۴٬۹۹۸غزل شمارهٔ ۴۹۹۸به نوحه خانه ایام شاد و خرم باشبگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باشخواندن شعر ‹
  7. ۴٬۹۹۹غزل شمارهٔ ۴۹۹۹ز خارزار تعلق کشیده دامان باشبه هر چه می کشدت دل ،ازان گریزان باشخواندن شعر ‹
  8. ۵٬۰۰۰غزل شمارهٔ ۵۰۰۰بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باشخواندن شعر ‹
  9. ۵٬۰۰۱غزل شمارهٔ ۵۰۰۱زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباشخواندن شعر ‹
  10. ۵٬۰۰۲غزل شمارهٔ ۵۰۰۲شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابشربود خواب مرا نرگسِ گران‌خوابشخواندن شعر ‹
  11. ۵٬۰۰۳غزل شمارهٔ ۵۰۰۳لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبشخواندن شعر ‹
  12. ۵٬۰۰۴غزل شمارهٔ ۵۰۰۴خوشا سری که سرگشتگی رهانندشبه کرسی از سرزانوی خود نشانندشخواندن شعر ‹
  13. ۵٬۰۰۵غزل شمارهٔ ۵۰۰۵به خون تپیدن خورشید پر مکرر شدبه یک کرشمه دیگر تمام کن کارش !خواندن شعر ‹
  14. ۵٬۰۰۶غزل شمارهٔ ۵۰۰۶نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارشدگر که می کند از خواب ناز بیدارشخواندن شعر ‹
  15. ۵٬۰۰۷غزل شمارهٔ ۵۰۰۷چنین که گم شده در زلف پای تا به سرشبه پیچ و تاب توان یافتن مگر کمرشخواندن شعر ‹
  16. ۵٬۰۰۸غزل شمارهٔ ۵۰۰۸که می رهد زخم طره گرهگیرش؟که چشم بررخ یوسف گشوده زنجیرشخواندن شعر ‹