بخش

غزلیات صائب

این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).

مورد منتشرشده
۶٬۹۹۵
صفحه
۴۳۸

ترتیب: صعودی · نزولی

پالایش بر پایهٔ وزن (۲۸ وزن)

اشعار (۶٬۹۹۵ مورد · نمایش ۵٬۰۷۳ تا ۵٬۰۸۸)

  1. ۵٬۰۷۳غزل شمارهٔ ۵۰۷۳تا بی نشان کشم نفسی بر هوای خویشچون گردباد محو کنم نقش پای خویشخواندن شعر ‹
  2. ۵٬۰۷۴غزل شمارهٔ ۵۰۷۴حسن توغافل است ز قدر و بهای خویشآیینه راخبر نبود از صفای خویشخواندن شعر ‹
  3. ۵٬۰۷۵غزل شمارهٔ ۵۰۷۵رستم کسی بود که برآید به خوی خویشدر وقت احتیاج بگیرد گلوی خویشخواندن شعر ‹
  4. ۵٬۰۷۶غزل شمارهٔ ۵۰۷۶سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویشخواندن شعر ‹
  5. ۵٬۰۷۷غزل شمارهٔ ۵۰۷۷از صحبت افسرده روانان به حذر باشجویای جگر سوختگان همچو شرر باشخواندن شعر ‹
  6. ۵٬۰۷۸غزل شمارهٔ ۵۰۷۸فارغ ز تمنای جهان گذران باشبی داعیه چون دیده حیرت زدگان باشخواندن شعر ‹
  7. ۵٬۰۷۹غزل شمارهٔ ۵۰۷۹چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باشخواندن شعر ‹
  8. ۵٬۰۸۰غزل شمارهٔ ۵۰۸۰آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابشخواندن شعر ‹
  9. ۵٬۰۸۱غزل شمارهٔ ۵۰۸۱شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالشخواندن شعر ‹
  10. ۵٬۰۸۲غزل شمارهٔ ۵۰۸۲شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالشخواندن شعر ‹
  11. ۵٬۰۸۳غزل شمارهٔ ۵۰۸۳آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانشخواندن شعر ‹
  12. ۵٬۰۸۴غزل شمارهٔ ۵۰۸۴از رشته جان تاب برد موی میانشاز رفتن دل آب خورد سرو روانشخواندن شعر ‹
  13. ۵٬۰۸۵غزل شمارهٔ ۵۰۸۵آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهشخواندن شعر ‹
  14. ۵٬۰۸۶غزل شمارهٔ ۵۰۸۶جز چشم توای شوخ جانهاست فدایشبیمار ندیدم که توان مرد برایشخواندن شعر ‹
  15. ۵٬۰۸۷غزل شمارهٔ ۵۰۸۷در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیشصد پیرهن ازتن بود آزردن جان بیشخواندن شعر ‹
  16. ۵٬۰۸۸غزل شمارهٔ ۵۰۸۸نریزد اگر آب لطف از جمالشبسوزد دو عالم ز برق جلالشخواندن شعر ‹