بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۴٬۰۶۵غزل شمارهٔ ۴۰۶۵دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۶۶غزل شمارهٔ ۴۰۶۶هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آوردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۶۷غزل شمارهٔ ۴۰۶۷روزی که خط سر از لب دلبر برآورداز موج بال چشمه کوثر برآوردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۶۸غزل شمارهٔ ۴۰۶۸کی غم مرا ز دل می احمر برآوردصیقل چگونه ز آینه جوهر برآوردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۶۹غزل شمارهٔ ۴۰۶۹روی تو اشک را ز چکیدن برآوردبوی تو وحش را ز رمیدن برآوردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۷۰غزل شمارهٔ ۴۰۷۰تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خوردآن را که باغ نیست ز صد باغ برخوردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۷۱غزل شمارهٔ ۴۰۷۱پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورداین رنگ لاله‌گون ز کجا آب می‌خوردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۷۲غزل شمارهٔ ۴۰۷۲کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خوردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۷۳غزل شمارهٔ ۴۰۷۳حرف درشت بردل بی کینه می خوردگر سنگ گوهرست به آیینه می خوردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۷۴غزل شمارهٔ ۴۰۷۴زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۷۵غزل شمارهٔ ۴۰۷۵لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۷۶غزل شمارهٔ ۴۰۷۶عاقل ز فکر چون به در کبریا رسداز موج آب مرده به دریا کجا رسدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۷۷غزل شمارهٔ ۴۰۷۷زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۷۸غزل شمارهٔ ۴۰۷۸آیینه کی به چهره شبنم فشان رسدچون آب ایستاده به آب روان رسدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۷۹غزل شمارهٔ ۴۰۷۹عیسی دمی کجاست به درد سخن رسدگردد تمام گوش وبه فریاد من رسدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۸۰غزل شمارهٔ ۴۰۸۰عیسی دمی کجاست به درد سخن رسدپیش از دم هلاک به بالین من رسدخواندن شعر ‹