بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱٬۴۰۹غزل شمارهٔ ۱۴۰۹بر دلم نیست غباری ز سیه کاری بختقانعم با دل بیدار ز بیداری بختخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۱۰غزل شمارهٔ ۱۴۱۰دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویختدامن از هر چه کشیدم به گریبان آویختخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۱۱غزل شمارهٔ ۱۴۱۱چهره صاف تو آیینه اندیشه نماستجان ز سیمای تو چون آب ز گوهر پیداستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۱۲غزل شمارهٔ ۱۴۱۲ریخت دندان و هوای می و پیمانه بجاستمهره برچیده شد و بازی طفلانه بجاستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۱۳غزل شمارهٔ ۱۴۱۳تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟دلم از کار شد آن غمزه پر کار کجاست؟خواندن شعر ‹
- ۱٬۴۱۴غزل شمارهٔ ۱۴۱۴هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاستآخر ای خانه برانداز سرای تو کجاست؟خواندن شعر ‹
- ۱٬۴۱۵غزل شمارهٔ ۱۴۱۵فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاستاشرف آنجاست که آن سرو خرامان آنجاستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۱۶غزل شمارهٔ ۱۴۱۶نه خط از چهره آن آینه سیما برخاستکه درین آینه، جوهر به تماشا برخاستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۱۷غزل شمارهٔ ۱۴۱۷قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۱۸غزل شمارهٔ ۱۴۱۸خط سبزی که ز پشت لب جانان برخاسترگ ابری است که از چشمه حیوان برخاستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۱۹غزل شمارهٔ ۱۴۱۹از خط سبز نشد یک سر مو حسن تو کمدر ته زنگ ز شمشیر تو جوهر پیداستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۲۰غزل شمارهٔ ۱۴۲۰خط نارسته ز لعل لب دلبر پیداسترشته از صافی این دانه گوهر پیداستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۲۱غزل شمارهٔ ۱۴۲۱از لب خشک صدف ریزش نیسان پیداستخشکی بحر ز سر پنجه مرجان پیداستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۲۲غزل شمارهٔ ۱۴۲۲خط نارسته ازان چهره گلگون پیداستمشک خالص شدن از صافی این خون پیداستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۲۳غزل شمارهٔ ۱۴۲۳شور در دل فکند لعل خموشی که تراستخواب را تلخ کند چشمه نوشی که تراستخواندن شعر ‹
- ۱٬۴۲۴غزل شمارهٔ ۱۴۲۴در کمین این فلک سخت کمانی که تراستعاقبت گرد برآرد ز نشانی که تراستخواندن شعر ‹