بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۳۸۵غزل شمارهٔ ۳۸۵معلم نیست حاجت در تپیدن کشته دل راکه خون رقص روانی می دهد تعلیم بسمل راخواندن شعر ‹
- ۳۸۶غزل شمارهٔ ۳۸۶سفیدی های مو بیدار کی سازد سیه دل را؟که گلبانگ رحیل افسانه خواب است غافل راخواندن شعر ‹
- ۳۸۷غزل شمارهٔ ۳۸۷به دنیای دنی بگذار جسم پای در گل راکه نتوان راست گردانیدن این دیوار مایل راخواندن شعر ‹
- ۳۸۸غزل شمارهٔ ۳۸۸مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل راخواندن شعر ‹
- ۳۸۹غزل شمارهٔ ۳۸۹نکرد از ناله شبخیز با خود گرمخون گل رانشد روشن چراغ از شعله آواز بلبل راخواندن شعر ‹
- ۳۹۰غزل شمارهٔ ۳۹۰اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل راخواندن شعر ‹
- ۳۹۱غزل شمارهٔ ۳۹۱به دنیا ساختم مشغول چشم روشن دل رابه این یک مشت گل مسدود کردم روزن دل راخواندن شعر ‹
- ۳۹۲غزل شمارهٔ ۳۹۲درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل راخواندن شعر ‹
- ۳۹۳غزل شمارهٔ ۳۹۳ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم راخواندن شعر ‹
- ۳۹۴غزل شمارهٔ ۳۹۴نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟خواندن شعر ‹
- ۳۹۵غزل شمارهٔ ۳۹۵به جوش آورد باد نوبهاران خون عالم رااگر چون غنچه از اهل دلی، دریاب این دم راخواندن شعر ‹
- ۳۹۶غزل شمارهٔ ۳۹۶مسوز ای سنگدل از انتظار می کبابم رابه درد باده کن تعمیر احوال خرابم راخواندن شعر ‹
- ۳۹۷غزل شمارهٔ ۳۹۷مکن یارب گران در منتهای عمر گوشم راسبک زین بار سنگین ساز با این ضعف دوشم راخواندن شعر ‹
- ۳۹۸غزل شمارهٔ ۳۹۸به وحدت می توان کردن سبک غم های عالم راکه تنهایی یکی سازد مصیبت های عالم راخواندن شعر ‹
- ۳۹۹غزل شمارهٔ ۳۹۹مکن بی بهره یارب از قبول دل بیانم رابه زهر چشم خوبان آب ده تیغ زبانم راخواندن شعر ‹
- ۴۰۰غزل شمارهٔ ۴۰۰نظر کن در ترازو داری آن خورشید تابان رااگر در پله میزان ندیدی ماه کنعان راخواندن شعر ‹