بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱۲۹غزل شمارهٔ ۱۲۹دیدنِ لعلِ لبش خاموش می‌سازد مراتنگ‌ظرفم، رنگِ می مدهوش می‌سازد مراخواندن شعر ‹
- ۱۳۰غزل شمارهٔ ۱۳۰تن‌پرستی زیردستِ خاک می‌سازد مرابی‌خودی تاجِ سرِ افلاک می‌سازد مراخواندن شعر ‹
- ۱۳۱غزل شمارهٔ ۱۳۱نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مراخواندن شعر ‹
- ۱۳۲غزل شمارهٔ ۱۳۲برگِ عیش آماده از فقر و قناعت شد مرادستِ خود از هر چه شستم پاک، قسمت شد مراخواندن شعر ‹
- ۱۳۳غزل شمارهٔ ۱۳۳از سرِ زلفِ تو بر دل، کار مشکل شد مرااین رهِ پر پیچ و خم بر پا سَلاسِل شد مراخواندن شعر ‹
- ۱۳۴غزل شمارهٔ ۱۳۴سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرادرد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مراخواندن شعر ‹
- ۱۳۵غزل شمارهٔ ۱۳۵عشقِ پنهان باعثِ روشن‌روانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مراخواندن شعر ‹
- ۱۳۶غزل شمارهٔ ۱۳۶سر به جیبِ خویش دزدیدم، کلاهی شد مراجمع کردم پای در دامن، پناهی شد مراخواندن شعر ‹
- ۱۳۷غزل شمارهٔ ۱۳۷تا به کی بندِ گرانجانی به پا باشد مرااین زره تا چند در زیر قبا باشد مراخواندن شعر ‹
- ۱۳۸غزل شمارهٔ ۱۳۸نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغ‌های دلگشا در زیرِ پر باشد مراخواندن شعر ‹
- ۱۳۹غزل شمارهٔ ۱۳۹چون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِ‌دل چندان نمی‌یابم که بس باشد مراخواندن شعر ‹
- ۱۴۰غزل شمارهٔ ۱۴۰بلبلِ خوش نغمه‌ام، با گل سخن باشد مراسرمهٔ خاموشی از زاغ و زغن باشد مراخواندن شعر ‹
- ۱۴۱غزل شمارهٔ ۱۴۱پرده‌دار و حاجب و دربان نمی‌باشد مراخانه چون آیینه بی‌مهمان نمی‌باشد مراخواندن شعر ‹
- ۱۴۲غزل شمارهٔ ۱۴۲داغ عشق از سینهٔ روشن به دست آمد مرادامنِ خورشید ازین روزن به دست آمد مراخواندن شعر ‹
- ۱۴۳غزل شمارهٔ ۱۴۳بشکفد پروانه چون در انجمن بیند مراخیزد از بلبل فغان چون در چمن بیند مراخواندن شعر ‹
- ۱۴۴غزل شمارهٔ ۱۴۴چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مراخواندن شعر ‹