بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۲٬۵۴۵غزل شمارهٔ ۲۵۴۵عشق جا در سینه های تنگ پیدا می کندجای خود را این شرر در سنگ پیدا می کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۴۶غزل شمارهٔ ۲۵۴۶دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کندشست چون صاف است پیکان جانی خود وا می کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۴۷غزل شمارهٔ ۲۵۴۷سیر چشمی خاک در چشم سخاوت می کندمور این وادی سلیمان را ضیافت می کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۴۸غزل شمارهٔ ۲۵۴۸آن که از اوضاع خود دایم شکایت می‌کندخاطر دشمن فزون از خود رعایت می‌کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۴۹غزل شمارهٔ ۲۵۴۹مست ناز من ز ساغر تا لبی تر می‌کنداز لب میگون دو چندان می به ساغر می‌کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۵۰غزل شمارهٔ ۲۵۵۰تشنه جانان را کجا سیراب ساغر می‌کند؟ریگ در یک آب خوردن بحر را بر می‌کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۵۱غزل شمارهٔ ۲۵۵۱سیرچشمی تنگدستان را توانگر می‌کندموم را این بحر گوهرخیز عنبر می‌کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۵۲غزل شمارهٔ ۲۵۵۲محو جانان خویش را جانان تصور می کندقطره خود را بحر بی پایان تصور می کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۵۳غزل شمارهٔ ۲۵۵۳خال موزونت سویدا را زدل حک می کندمردمک را در نظرها نقطه شک می کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۵۴غزل شمارهٔ ۲۵۵۴گر چنین آن چشم جادو رخنه در دل می‌کنداز دلم هر رخنه‌ای را چاه بابل می‌کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۵۵غزل شمارهٔ ۲۵۵۵شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کندراهرو را منزل نزدیک کاهل می‌کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۵۶غزل شمارهٔ ۲۵۵۶خصم غالب را زبون صبر و تحمل می‌کنداز تواضع سیل را مغلوب خود پل می‌کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۵۷غزل شمارهٔ ۲۵۵۷گر جلا آیینه‌های تیره را نم می‌کندعاشقان را هم می گلرنگ خرم می‌کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۵۸غزل شمارهٔ ۲۵۵۸فکر جمعیت عبث دل را پریشان می‌کندآن که سر داده است ما را فکر سامان می‌کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۵۹غزل شمارهٔ ۲۵۵۹عمر را کوته نفس‌های پریشان می‌کندختم قرآن را ورق‌گردانی آسان می‌کندخواندن شعر ‹
- ۲٬۵۶۰غزل شمارهٔ ۲۵۶۰نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کندتوسن سرکش چو میدان یافت طوفان می‌کندخواندن شعر ‹