بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱٬۶۸۱غزل شمارهٔ ۱۶۸۱بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورستخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۸۲غزل شمارهٔ ۱۶۸۲مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررستخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۸۳غزل شمارهٔ ۱۶۸۳سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرستچه عشرتی است که پروانه کم، چراغ پرستخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۸۴غزل شمارهٔ ۱۶۸۴به دل چو کوه، گران گرچه این کهن دیرستغنیمت است که سیلاب ما سبکسیرستخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۸۵غزل شمارهٔ ۱۶۸۵ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرستغبار خاطر ارباب فقر اکسیرستخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۸۶غزل شمارهٔ ۱۶۸۶به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرستکه میهمان لئیم از حیات خود سیرستخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۸۷غزل شمارهٔ ۱۶۸۷صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازستخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۸۸غزل شمارهٔ ۱۶۸۸چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزستخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۸۹غزل شمارهٔ ۱۶۸۹به دام خلق مقید شدن گل هوس استشکارهرزه مرس همچو موج خار و خس استخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۹۰غزل شمارهٔ ۱۶۹۰مرا ز دور تماشای خط یار بس استکه برگ عیش جنون، بویی از بهار بس استخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۹۱غزل شمارهٔ ۱۶۹۱منم که دام بلایم رهایی قفس استوداع زندگیم در جدایی قفس استخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۹۲غزل شمارهٔ ۱۶۹۲زمین ز سایه ابر بهار گلپوش استز جوش لاله و گل خون خاک در جوش استخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۹۳غزل شمارهٔ ۱۶۹۳به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش استز روی هر چه توان داد چشم آب خوش استخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۹۴غزل شمارهٔ ۱۶۹۴تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش استخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۹۵غزل شمارهٔ ۱۶۹۵دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش استخواندن شعر ‹
- ۱٬۶۹۶غزل شمارهٔ ۱۶۹۶ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف استغمین مشو که سراپرده های الطاف استخواندن شعر ‹