بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۳٬۳۹۳غزل شمارهٔ ۳۳۹۳صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۳۹۴غزل شمارهٔ ۳۳۹۴سینه را تیره هوا و هوسی می سازدوقت آیینه مکدر نفسی می سازدخواندن شعر ‹
- ۳٬۳۹۵غزل شمارهٔ ۳۳۹۵چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟خواندن شعر ‹
- ۳٬۳۹۶غزل شمارهٔ ۳۳۹۶پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزدبرگ بر خویش در ایام خزان می لرزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۳۹۷غزل شمارهٔ ۳۳۹۷در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۳۹۸غزل شمارهٔ ۳۳۹۸عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۳۹۹غزل شمارهٔ ۳۳۹۹اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۴۰۰غزل شمارهٔ ۳۴۰۰پایم از گرمی رفتار چنان می‌سوزدکه دل آبله بر ریگ روان می‌سوزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۴۰۱غزل شمارهٔ ۳۴۰۱هر که زشت است همان زشت به عقبی خیزدکور از خواب محال است که بینا خیزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۴۰۲غزل شمارهٔ ۳۴۰۲دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۴۰۳غزل شمارهٔ ۳۴۰۳چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۴۰۴غزل شمارهٔ ۳۴۰۴در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۴۰۵غزل شمارهٔ ۳۴۰۵منعم از خواب عدم تیره روان برخیزدهر که شب سیر خورد صبح گران برخیزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۴۰۶غزل شمارهٔ ۳۴۰۶نه ز می خوردن ما شور و شری برخیزدنه ز همصحبتی ما ضرری برخیزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۴۰۷غزل شمارهٔ ۳۴۰۷می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزدخواندن شعر ‹
- ۳٬۴۰۸غزل شمارهٔ ۳۴۰۸گریه ابری است که از دامن دل می خیزدآه گردی است که از رفتن دل می خیزدخواندن شعر ‹