بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۲۷۳غزل شمارهٔ ۲۷۳یاد رخسار ترا در دل نهان داریم مادر دل دوزخ بهشت جاودان داریم ماخواندن شعر ‹
- ۲۷۴غزل شمارهٔ ۲۷۴پیش آن آیینه رو راه سخن داریم مابخت سبز طوطی شکرشکن داریم ماخواندن شعر ‹
- ۲۷۵غزل شمارهٔ ۲۷۵گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانه‌ایخانه ها چون گنج در زیر زمین داریم ماخواندن شعر ‹
- ۲۷۶غزل شمارهٔ ۲۷۶از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۷۷غزل شمارهٔ ۲۷۷اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۷۸غزل شمارهٔ ۲۷۸خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۷۹غزل شمارهٔ ۲۷۹گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم مااز ته دل چون خم سربسته در جوشیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۸۰غزل شمارهٔ ۲۸۰چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ماباده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۸۱غزل شمارهٔ ۲۸۱جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم مادست و تیغ عشق را زخم نمایانیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۸۲غزل شمارهٔ ۲۸۲بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ماخضر را شمشیر زهرآلود می دانیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۸۳غزل شمارهٔ ۲۸۳آسمان را خانه زنبور می دانیم ماانجمش را دیده های شور می دانیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۸۴غزل شمارهٔ ۲۸۴خون دل را باده گلفام می دانیم ماآه را خوشتر ز خط جام می دانیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۸۵غزل شمارهٔ ۲۸۵گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ماکار با اطفال چون افتاد مجنونیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۸۶غزل شمارهٔ ۲۸۶نور معنی در جبین تاک می بینیم مادر قدح افشرده ادراک می بینیم ماخواندن شعر ‹
- ۲۸۷غزل شمارهٔ ۲۸۷زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم مارو نمی‌تابیم از سیلاب، دریاییم ماخواندن شعر ‹
- ۲۸۸غزل شمارهٔ ۲۸۸صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ماحیرت آیینه از سیماب می جوییم ماخواندن شعر ‹