بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۹۶۱غزل شمارهٔ ۹۶۱خال یا در گوشه چشم است یا کنج لب استاز مکان ها دزد را دایم کمینگه مطلب استخواندن شعر ‹
- ۹۶۲غزل شمارهٔ ۹۶۲من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت استخواندن شعر ‹
- ۹۶۳غزل شمارهٔ ۹۶۳اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت استخواندن شعر ‹
- ۹۶۴غزل شمارهٔ ۹۶۴حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت استخواندن شعر ‹
- ۹۶۵غزل شمارهٔ ۹۶۵هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودستکار حق بر طاق نسیان مانده، در کار خودستخواندن شعر ‹
- ۹۶۶غزل شمارهٔ ۹۶۶دوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودستخواندن شعر ‹
- ۹۶۷غزل شمارهٔ ۹۶۷رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودستخواندن شعر ‹
- ۹۶۸غزل شمارهٔ ۹۶۸حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرستمد احسان رشته شیرازه این دفترستخواندن شعر ‹
- ۹۶۹غزل شمارهٔ ۹۶۹نعمت الوان دنیا مایه دردسرستخون فاسد در بدن آهن ربای نشترستخواندن شعر ‹
- ۹۷۰غزل شمارهٔ ۹۷۰عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرستخواندن شعر ‹
- ۹۷۱غزل شمارهٔ ۹۷۱در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرستخواندن شعر ‹
- ۹۷۲غزل شمارهٔ ۹۷۲دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرستخواندن شعر ‹
- ۹۷۳غزل شمارهٔ ۹۷۳عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرسترشته هموار را بالین و بستر گوهرستخواندن شعر ‹
- ۹۷۴غزل شمارهٔ ۹۷۴روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرستخواندن شعر ‹
- ۹۷۵غزل شمارهٔ ۹۷۵جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرستدور دور می پرستان است تا مینا پرستخواندن شعر ‹
- ۹۷۶غزل شمارهٔ ۹۷۶گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرستتا خط بغداد، این جام از سبوی من پرستخواندن شعر ‹