بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۶٬۰۰۱غزل شمارهٔ ۶۰۰۱نیستم در عشق کافر ماجرای سوختنمی‌دهم جان همچو هندو از برای سوختنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۰۲غزل شمارهٔ ۶۰۰۲نیست آسان خون نعمت‌های الوان ریختنبرگریزان مکافات است دندان ریختنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۰۳غزل شمارهٔ ۶۰۰۳بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستنبر گرانجانان بود مشکل ز جا برخاستنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۰۴غزل شمارهٔ ۶۰۰۴چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۰۵غزل شمارهٔ ۶۰۰۵نیست معشوقی همین زلف چلیپا داشتندردسر بسیار دارد پاس دلها داشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۰۶غزل شمارهٔ ۶۰۰۶پیش اهل دل ادب منظور باید داشتنبا کمال قرب خود را دور باید داشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۰۷غزل شمارهٔ ۶۰۰۷پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتننیست ممکن موج از آب روان برداشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۰۸غزل شمارهٔ ۶۰۰۸راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۰۹غزل شمارهٔ ۶۰۰۹کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتنسهل کاری نیست اخگر در گریبان داشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۱۰غزل شمارهٔ ۶۰۱۰اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۱۱غزل شمارهٔ ۶۰۱۱موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۱۲غزل شمارهٔ ۶۰۱۲به که غافل باشد آن سرو روان از خویشتنورنه خواهد گشت از غیرت نهان از خویشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۱۳غزل شمارهٔ ۶۰۱۳چند چون طاوس باشی محو بال خویشتن؟زیر پای خود نبینی از جمال خویشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۱۴غزل شمارهٔ ۶۰۱۴آدمی را نیست خصمی چون جمال خویشتنحلقه فتراک طاوس است بال خویشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۱۵غزل شمارهٔ ۶۰۱۵تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتنخواندن شعر ‹
- ۶٬۰۱۶غزل شمارهٔ ۶۰۱۶برده ام تا از سر کویت نشان خویشتنهم به جان تو که بیزارم ز جان خویشتنخواندن شعر ‹