بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۲٬۱۲۹غزل شمارهٔ ۲۱۲۹گردون صدف گوهر یکدانه عشق استخورشید جهانتاب، نگین خانه عشق استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۳۰غزل شمارهٔ ۲۱۳۰دل در نظر مردم فرزانه بزرگ استطفلان چه شناسند که دیوانه بزرگ استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۳۱غزل شمارهٔ ۲۱۳۱خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۳۲غزل شمارهٔ ۲۱۳۲روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟خواندن شعر ‹
- ۲٬۱۳۳غزل شمارهٔ ۲۱۳۳جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۳۴غزل شمارهٔ ۲۱۳۴شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۳۵غزل شمارهٔ ۲۱۳۵مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟ای خانه برانداز، ترا خانه کدام است؟خواندن شعر ‹
- ۲٬۱۳۶غزل شمارهٔ ۲۱۳۶نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۳۷غزل شمارهٔ ۲۱۳۷پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم استاز خنده بی وقت دل پسته دو نیم استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۳۸غزل شمارهٔ ۲۱۳۸طوطی ز سخن صیقل آیینه جان استآن را که سخن سبز کند خضر زمان استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۳۹غزل شمارهٔ ۲۱۳۹درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۴۰غزل شمارهٔ ۲۱۴۰در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۴۱غزل شمارهٔ ۲۱۴۱محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان استبیداری حیرت زدگان خواب گران استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۴۲غزل شمارهٔ ۲۱۴۲لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۴۳غزل شمارهٔ ۲۱۴۳چون آینه هر دل که ز روشن گهران استدر نقش بد و نیک به حیرت نگران استخواندن شعر ‹
- ۲٬۱۴۴غزل شمارهٔ ۲۱۴۴دل بر شکن طره دلدار گران استفریاد که این نغمه بر این تار گران استخواندن شعر ‹