بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۴٬۰۳۳غزل شمارهٔ ۴۰۳۳که با تو حرف شهیدان عشق می‌گویدکه خون شبنم از آفتاب می‌جویدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۳۴غزل شمارهٔ ۴۰۳۴سیه‌دلی که ز دوران حضور می‌جویدمیان دوزخ سوزنده حور می‌جویدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۳۵غزل شمارهٔ ۴۰۳۵عرق ز شرم تو بر روی آفتاب دویدز شوق لعل تو خون در رگ شراب دویدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۳۶غزل شمارهٔ ۴۰۳۶کجا ز سینه من غم شراب می‌شویدچه زنگ از دل آیینه آب می‌شویدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۳۷غزل شمارهٔ ۴۰۳۷اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهیدز چشمه سار گهر زود دیده آب دهیدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۳۸غزل شمارهٔ ۴۰۳۸دنبال دل کمند نگاه کسی مباداین برق در کمین گیاه کسی مبادخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۳۹غزل شمارهٔ ۴۰۳۹خط را گذار برلب آن سیمبر فتادسرسبز طوطیی که به تنگ شکر فتادخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۴۰غزل شمارهٔ ۴۰۴۰کو سرو قامتی که دل من ز جا بردزنگ از دلم به یک نگه آشنا بردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۴۱غزل شمارهٔ ۴۰۴۱روی تو صبر از دل بی‌تاب می‌بردآیینه اختیار ز سیماب می‌بردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۴۲غزل شمارهٔ ۴۰۴۲عاشق ز رفتن دل بی‌تاب می‌بردفیضی که خاک از آمدن آب می‌بردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۴۳غزل شمارهٔ ۴۰۴۳پیغام بیکسان که به دلدار می بردطفل یتیم را که به گلزار می بردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۴۴غزل شمارهٔ ۴۰۴۴از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می بردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۴۵غزل شمارهٔ ۴۰۴۵زخمی که ره به لذت ناسور می بردفیض نمک ز مرهم کافور می بردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۴۶غزل شمارهٔ ۴۰۴۶عُشّاق را خُرامِ تو از خویش می‌بِرَدسیل بهار هرچه کِنَد پیش می‌بِرَدخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۴۷غزل شمارهٔ ۴۰۴۷دیوانه را به دامن صحرا که می بردطفل یتیم را به تماشا که می بردخواندن شعر ‹
- ۴٬۰۴۸غزل شمارهٔ ۴۰۴۸هشیار را به مجلس مستان که می‌برداز بهر عیب خویش نگهبان که می‌بردخواندن شعر ‹