بخش

غزلیات صائب

این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).

مورد منتشرشده
۶٬۹۹۵
صفحه
۴۳۸

ترتیب: صعودی · نزولی

پالایش بر پایهٔ وزن (۲۸ وزن)

اشعار (۶٬۹۹۵ مورد · نمایش ۶٬۸۸۱ تا ۶٬۸۹۶)

  1. ۶٬۸۸۱غزل شمارهٔ ۶۸۸۱برون نیامده از خویشتن سفر نکنیز خویش تا نبری راه عشق سرنکنیخواندن شعر ‹
  2. ۶٬۸۸۲غزل شمارهٔ ۶۸۸۲صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟خواندن شعر ‹
  3. ۶٬۸۸۳غزل شمارهٔ ۶۸۸۳دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟به مفت یوسف خود را به کاروان چه دهی؟خواندن شعر ‹
  4. ۶٬۸۸۴غزل شمارهٔ ۶۸۸۴همین نه در نظر ای سیمبر نمی آییز سرکشی تو به اندیشه درنمی آییخواندن شعر ‹
  5. ۶٬۸۸۵غزل شمارهٔ ۶۸۸۵فکنده شور محبت مرا به صحراییکه موج می زند از هر کنار دریاییخواندن شعر ‹
  6. ۶٬۸۸۶غزل شمارهٔ ۶۸۸۶گرفته است مرا در میان تماشاییکه در خیال نیاورده هیچ بیناییخواندن شعر ‹
  7. ۶٬۸۸۷غزل شمارهٔ ۶۸۸۷ز حسن شوخ تو نظاره تماشاییسفینه ای است که گردیده است دریاییخواندن شعر ‹
  8. ۶٬۸۸۸غزل شمارهٔ ۶۸۸۸نماند دشت جنون را رمیده آهوییکه پیش وحشت من ته نکرد زانوییخواندن شعر ‹
  9. ۶٬۸۸۹غزل شمارهٔ ۶۸۸۹ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ایغافل مشو که در ته طاق شکسته‌ایخواندن شعر ‹
  10. ۶٬۸۹۰غزل شمارهٔ ۶۸۹۰ای آن که دل به دولت بیدار بسته ایدر راه برق، سد خس و خار بسته ایخواندن شعر ‹
  11. ۶٬۸۹۱غزل شمارهٔ ۶۸۹۱از زهر چشم، چشم من زار بسته ایراه عیادت از چه به بیمار بسته ای؟خواندن شعر ‹
  12. ۶٬۸۹۲غزل شمارهٔ ۶۸۹۲طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایبرخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ایخواندن شعر ‹
  13. ۶٬۸۹۳غزل شمارهٔ ۶۸۹۳ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ایخواندن شعر ‹
  14. ۶٬۸۹۴غزل شمارهٔ ۶۸۹۴روی زمین به زلف معنبر گرفته ایبا این سپه چه ملک محقر گرفته ایخواندن شعر ‹
  15. ۶٬۸۹۵غزل شمارهٔ ۶۸۹۵از مردمان اگر چه کناری گرفته ایاین گوشه را برای شکاری گرفته ایخواندن شعر ‹
  16. ۶٬۸۹۶غزل شمارهٔ ۶۸۹۶در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ایمژگان به نازبالش دل تکیه داده‌ایخواندن شعر ‹