بخش

غزلیات صائب

این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).

مورد منتشرشده
۶٬۹۹۵
صفحه
۴۳۸

ترتیب: صعودی · نزولی

پالایش بر پایهٔ وزن (۲۸ وزن)

اشعار (۶٬۹۹۵ مورد · نمایش ۱۱۳ تا ۱۲۸)

  1. ۱۱۳غزل شمارهٔ ۱۱۳نیست از روی زمین سیری دل خود کام راحرص می گردد زیاد از خاک، چشم دام راخواندن شعر ‹
  2. ۱۱۴غزل شمارهٔ ۱۱۴نیست فرق از تن دل افسرده خودکام رارنگ برگ خویش باشد میوه های خام راخواندن شعر ‹
  3. ۱۱۵غزل شمارهٔ ۱۱۵کرده‌ام بر خود گوارا تلخیِ دشنام رادیده‌ام در عینِ ناکامی جمالِ کام راخواندن شعر ‹
  4. ۱۱۶غزل شمارهٔ ۱۱۶نیست دلگیری ز دنیا بندهٔ تسلیم راآتشِ نمرود گلزارست ابراهیم راخواندن شعر ‹
  5. ۱۱۷غزل شمارهٔ ۱۱۷نیست از دردِ غریبی چون گهر پروا مرابِستر از گَردِ یتیمی بود در دریا مراخواندن شعر ‹
  6. ۱۱۸غزل شمارهٔ ۱۱۸غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مراخواندن شعر ‹
  7. ۱۱۹غزل شمارهٔ ۱۱۹از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مراپیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مراخواندن شعر ‹
  8. ۱۲۰غزل شمارهٔ ۱۲۰عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مراخواندن شعر ‹
  9. ۱۲۱غزل شمارهٔ ۱۲۱خُلقِ خوش در نوبهار عافیت دارد مراخاکساری در حصار عافیت دارد مراخواندن شعر ‹
  10. ۱۲۲غزل شمارهٔ ۱۲۲گرچه جا در دیده آن نورِ نظر دارد مراشوقِ چون خورشیدِ تابان دربدر دارد مراخواندن شعر ‹
  11. ۱۲۳غزل شمارهٔ ۱۲۳خواب وقتِ فیض در محراب می‌گیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب می‌گیرد مراخواندن شعر ‹
  12. ۱۲۴غزل شمارهٔ ۱۲۴التفاتِ زاهدانِ خشک، تر سازد مراگرمی افسردگان افسرده‌تر سازد مراخواندن شعر ‹
  13. ۱۲۵غزل شمارهٔ ۱۲۵شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟بی‌نیاز از نام و فارغ از نشان سازد مراخواندن شعر ‹
  14. ۱۲۶غزل شمارهٔ ۱۲۶چشمِ او چندان که مستِ خواب می‌سازد مراتابِ آن موی میان بی‌تاب می‌سازد مراخواندن شعر ‹
  15. ۱۲۷غزل شمارهٔ ۱۲۷تَر‌زبانی معدنِ زَنگار می‌سازد مراخامشی آیینهٔ اسرار می‌سازد مراخواندن شعر ‹
  16. ۱۲۸غزل شمارهٔ ۱۲۸تنگ ظرفم، بادهٔ کم زور می سازد مرادور‌گردی و نگاهِ دور می‌سازد مراخواندن شعر ‹