بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱۹۳غزل شمارهٔ ۱۹۳هست در نقصان تمامی ها دل آگاه رامومیایی از شکست خویش باشد ماه راخواندن شعر ‹
- ۱۹۴غزل شمارهٔ ۱۹۴کاسه زانوست جام جم دل آگاه رایوسف از روی زمین خوش تر شمارد چاه راخواندن شعر ‹
- ۱۹۵غزل شمارهٔ ۱۹۵دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه رامرد می باید نگه دارد عنان آه را!خواندن شعر ‹
- ۱۹۶غزل شمارهٔ ۱۹۶نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته راخواندن شعر ‹
- ۱۹۷غزل شمارهٔ ۱۹۷گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته راخواندن شعر ‹
- ۱۹۸غزل شمارهٔ ۱۹۸از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته راچون صدف کن پرده داری گوهر ناسفته راخواندن شعر ‹
- ۱۹۹غزل شمارهٔ ۱۹۹بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته رامن به راه انداختم این کاروان خفته راخواندن شعر ‹
- ۲۰۰غزل شمارهٔ ۲۰۰جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده رافرش کردم در ره می دامن سجاده راخواندن شعر ‹
- ۲۰۱غزل شمارهٔ ۲۰۱نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده راتخم خال عیب باشد این زمین ساده راخواندن شعر ‹
- ۲۰۲غزل شمارهٔ ۲۰۲دل شود شاد از شکست آرزو آزاده رااین سبو از خود برآرد در شکستن باده راخواندن شعر ‹
- ۲۰۳غزل شمارهٔ ۲۰۳عمر در تلخی سرآید در شراب افتاده راساحل از موج خطر باشد در آب افتاده راخواندن شعر ‹
- ۲۰۴غزل شمارهٔ ۲۰۴پوست زندان است بر تن زاهد افسرده راحاجت زندان دیگر نیست خون مرده راخواندن شعر ‹
- ۲۰۵غزل شمارهٔ ۲۰۵می کنم از سینه بیرون این دل افسرده رابشنوم تا چند بوی این چراغ مرده را؟خواندن شعر ‹
- ۲۰۶غزل شمارهٔ ۲۰۶دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده راشهر زندان است روی دل به صحرا کرده راخواندن شعر ‹
- ۲۰۷غزل شمارهٔ ۲۰۷می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده راخواندن شعر ‹
- ۲۰۸غزل شمارهٔ ۲۰۸کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده راخواندن شعر ‹