بخش

غزلیات صائب

این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).

مورد منتشرشده
۶٬۹۹۵
صفحه
۴۳۸

ترتیب: صعودی · نزولی

پالایش بر پایهٔ وزن (۲۸ وزن)

اشعار (۶٬۹۹۵ مورد · نمایش ۴۶۵ تا ۴۸۰)

  1. ۴۶۵غزل شمارهٔ ۴۶۵مدار از منزل‌آرایان طمع معماری دل‌هاکه وسعت رفت از دست و دل مردم به منزل‌هاخواندن شعر ‹
  2. ۴۶۶غزل شمارهٔ ۴۶۶به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکل‌هابه یک ناخن، گره وا کرد ماه عید از دل‌هاخواندن شعر ‹
  3. ۴۶۷غزل شمارهٔ ۴۶۷اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زن‌هاکه دود عود از خامی گریزد زیر دامن‌هاخواندن شعر ‹
  4. ۴۶۸غزل شمارهٔ ۴۶۸زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشن‌هاز خوی آتشینت تازه دایم داغ گلخن‌هاخواندن شعر ‹
  5. ۴۶۹غزل شمارهٔ ۴۶۹مباش ای رهنورد عشق نومید از تپیدن‌هاکه در آخر به جایی می‌رسد از خود رمیدن‌هاخواندن شعر ‹
  6. ۴۷۰غزل شمارهٔ ۴۷۰ز خرمن صلح کن با دانه‌ای از دوربینی‌هاکه می‌سازد زبان برق کوته خوشه‌چینی‌هاخواندن شعر ‹
  7. ۴۷۱غزل شمارهٔ ۴۷۱ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریاوگرنه حلقه ذکری است هر گرداب در دریاخواندن شعر ‹
  8. ۴۷۲غزل شمارهٔ ۴۷۲به هر شورش مده چون موج از کف دامن دریاکه باشد عقد گوهر خوشه ای از خرمن دریاخواندن شعر ‹
  9. ۴۷۳غزل شمارهٔ ۴۷۳نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریابه سیلی سرخ دارد روی خود مرجان درین دریاخواندن شعر ‹
  10. ۴۷۴غزل شمارهٔ ۴۷۴چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟که هر موج خطر قفلی است بر گنجینه دریاخواندن شعر ‹
  11. ۴۷۵غزل شمارهٔ ۴۷۵محمل شوق کجا، کعبه امید کجاشبنم تشنه کجا، چشمه خورشید کجاخواندن شعر ‹
  12. ۴۷۶غزل شمارهٔ ۴۷۶من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجاکوزه شهد شود حنظل افلاک آنجاخواندن شعر ‹
  13. ۴۷۷غزل شمارهٔ ۴۷۷صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجادست شستن ز جهان عالم آب است اینجاخواندن شعر ‹
  14. ۴۷۸غزل شمارهٔ ۴۷۸هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجاذره را ساغر خورشید به دست است اینجاخواندن شعر ‹
  15. ۴۷۹غزل شمارهٔ ۴۷۹سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجاصحبت شیر و شکر، شیشه و سنگ است اینجاخواندن شعر ‹
  16. ۴۸۰غزل شمارهٔ ۴۸۰مستی و بی خبری رتبه عام است اینجاابجد تازه سوادان خط جام است اینجاخواندن شعر ‹