بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۵٬۴۴۱غزل شمارهٔ ۵۴۴۱ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایملنگر تمکین به این ریگ روان نسپرده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۴۲غزل شمارهٔ ۵۴۴۲زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایمسیل بی زنهار ما در خانه پا افشرده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۴۳غزل شمارهٔ ۵۴۴۳ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایمزهر را بسیار از یک خنده شکر کرده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۴۴غزل شمارهٔ ۵۴۴۴رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاستما نه از راه بخیلی رد سایل کرده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۴۵غزل شمارهٔ ۵۴۴۵ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایمچشم شور خلق را بر خویش زمزم کرده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۴۶غزل شمارهٔ ۵۴۴۶عشق را در تنگنای سینه پنهان کرده‌ایمشور محشر را حصاری در نمکدان کرده‌ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۴۷غزل شمارهٔ ۵۴۴۷ما دماغ خشک را از باده گلشن کرده‌ایمبارها این شمع را از آب روشن کرده‌ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۴۸غزل شمارهٔ ۵۴۴۸ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایمدست ازین نه خرقه در گهواره بیرون کرده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۴۹غزل شمارهٔ ۵۴۴۹چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۵۰غزل شمارهٔ ۵۴۵۰چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایمشوخ چشمی بین که در پیری جوانی کرده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۵۱غزل شمارهٔ ۵۴۵۱ما که سطر کهکشان از لوح گردون خوانده ایمدر خط دیوانی زنجیر، عاجز مانده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۵۲غزل شمارهٔ ۵۴۵۲ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده ایمآستنی چون شاخ گل بر نوبهار افشانده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۵۳غزل شمارهٔ ۵۴۵۳ما به چشم انجم و افلاک خار افشانده ایمآستین چون شعله بر دود و شرار افشانده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۵۴غزل شمارهٔ ۵۴۵۴لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایماز رفیقان سبک پرواز تنها مانده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۵۵غزل شمارهٔ ۵۴۵۵گرچه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایمهمچنان از حس سعی باغبان شرمنده ایمخواندن شعر ‹
- ۵٬۴۵۶غزل شمارهٔ ۵۴۵۶عشق را در بند جسم از پیچ و تاب افکنده‌ایمخضر را در دام از موج سراب افکنده‌ایمخواندن شعر ‹