بخش

غزلیات صائب

این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).

مورد منتشرشده
۶٬۹۹۵
صفحه
۴۳۸

ترتیب: صعودی · نزولی

پالایش بر پایهٔ وزن (۲۸ وزن)

اشعار (۶٬۹۹۵ مورد · نمایش ۵٬۵۵۳ تا ۵٬۵۶۸)

  1. ۵٬۵۵۳غزل شمارهٔ ۵۵۵۳خوشا روزی که منزل در سواد اصفهان سازمز وصف زنده‌رودش خامه را رَطب‌اللّسان سازمخواندن شعر ‹
  2. ۵٬۵۵۴غزل شمارهٔ ۵۵۵۴نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزمکه بر بی حاصلی می لرزم و بسیار می لرزمخواندن شعر ‹
  3. ۵٬۵۵۵غزل شمارهٔ ۵۵۵۵به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزمز آسیب چه خس پوش بر جان بیش می لرزمخواندن شعر ‹
  4. ۵٬۵۵۶غزل شمارهٔ ۵۵۵۶ز جام بیخودی چون لاله مست از خاک بر خیزمز مهد غنچه چون گل با دل صد چاک بر خیزمخواندن شعر ‹
  5. ۵٬۵۵۷غزل شمارهٔ ۵۵۵۷ز خال عنبرین افزون ز زلف یار می‌ترسمهمه از مار و من از مهره این مار می‌ترسمخواندن شعر ‹
  6. ۵٬۵۵۸غزل شمارهٔ ۵۵۵۸من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسمز دشمن دیگران ترسند و من از خویش می ترسمخواندن شعر ‹
  7. ۵٬۵۵۹غزل شمارهٔ ۵۵۵۹همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشمچو نور دیده در یک خانه از مردم جدا باشمخواندن شعر ‹
  8. ۵٬۵۶۰غزل شمارهٔ ۵۵۶۰اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشمهمان از شرم دوراندیش در بیت الحزن باشمخواندن شعر ‹
  9. ۵٬۵۶۱غزل شمارهٔ ۵۵۶۱چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشمکه آید در نظرها خشک چون محراب آغوشمخواندن شعر ‹
  10. ۵٬۵۶۲غزل شمارهٔ ۵۵۶۲نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشمز آتش طلعتی روشن نشد محراب آغوشمخواندن شعر ‹
  11. ۵٬۵۶۳غزل شمارهٔ ۵۵۶۳به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشمنمی دانم چه می گوید نسیم صبح در گوشمخواندن شعر ‹
  12. ۵٬۵۶۴غزل شمارهٔ ۵۵۶۴ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشمازین بیهوده گویان خانه زنبور شد گوشمخواندن شعر ‹
  13. ۵٬۵۶۵غزل شمارهٔ ۵۵۶۵دو عالم شد ز یاد آن سمن سیما فراموشمبه خاطر آنچه می گردید شد یکجا فراموشمخواندن شعر ‹
  14. ۵٬۵۶۶غزل شمارهٔ ۵۵۶۶ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشمز معنیهای رنگین باده پیمانه خویشمخواندن شعر ‹
  15. ۵٬۵۶۷غزل شمارهٔ ۵۵۶۷غبار آلود عصیان بس که شد جان هوسناکمسرشک شمع گردد مهره گل بر سر خاکمخواندن شعر ‹
  16. ۵٬۵۶۸غزل شمارهٔ ۵۵۶۸نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکماگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکمخواندن شعر ‹