بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۵۱۳غزل شمارهٔ ۵۱۳وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مراکه به زنجیر دو زلفش نتوان بست مراخواندن شعر ‹
- ۵۱۴غزل شمارهٔ ۵۱۴تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مراتریِ بدگهران عالمِ آب است مراخواندن شعر ‹
- ۵۱۵غزل شمارهٔ ۵۱۵هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرادایم از جوشِ سخن، جوشِ بهارست مراخواندن شعر ‹
- ۵۱۶غزل شمارهٔ ۵۱۶نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مراخواندن شعر ‹
- ۵۱۷غزل شمارهٔ ۵۱۷نوخطی سلسله جنبان جنون است مراسبزه نیمرسی تشنه خون است مراخواندن شعر ‹
- ۵۱۸غزل شمارهٔ ۵۱۸دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مراخواندن شعر ‹
- ۵۱۹غزل شمارهٔ ۵۱۹گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرااشک گلرنگ بود گر گهری هست مراخواندن شعر ‹
- ۵۲۰غزل شمارهٔ ۵۲۰چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مراگر شوم آب، ازین خاک گذر نیست مراخواندن شعر ‹
- ۵۲۱غزل شمارهٔ ۵۲۱دل مقید به شکرزار هوس نیست مرارشته حرص به پا همچو مگس نیست مراخواندن شعر ‹
- ۵۲۲غزل شمارهٔ ۵۲۲رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرابهره جز داغ ازین لاله ستان نیست مراخواندن شعر ‹
- ۵۲۳غزل شمارهٔ ۵۲۳در بیابان طلب، راهبری نیست مراسر پرواز به باد دگری نیست مراخواندن شعر ‹
- ۵۲۴غزل شمارهٔ ۵۲۴چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟هست گلبن به نظر، خانه صیاد مراخواندن شعر ‹
- ۵۲۵غزل شمارهٔ ۵۲۵آن که سوز جگر و دیده تر داد مراهمچو شمع از تن خود زاد سفر داد مراخواندن شعر ‹
- ۵۲۶غزل شمارهٔ ۵۲۶آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مراخواندن شعر ‹
- ۵۲۷غزل شمارهٔ ۵۲۷نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مراهوس زلف تو همدست صبا کرد مراخواندن شعر ‹
- ۵۲۸غزل شمارهٔ ۵۲۸سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مراخواندن شعر ‹