بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۳٬۱۲۱غزل شمارهٔ ۳۱۲۱دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمی‌باشددرین بستان گلی غیر از گل رعنا نمی‌باشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۲۲غزل شمارهٔ ۳۱۲۲بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشدگلابی بهتر از پاشیدن صحبت نمی باشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۲۳غزل شمارهٔ ۳۱۲۳دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشدکه گوش امن در دریای بی لنگر نمی باشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۲۴غزل شمارهٔ ۳۱۲۴شراب بیخودی در شیشه و ساغر نمی باشدفروغ مهر در فرمان نیلوفر نمی باشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۲۵غزل شمارهٔ ۳۱۲۵اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشدنپیچد ناله در هر دل که کوه غم نمی باشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۲۶غزل شمارهٔ ۳۱۲۶گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشدپریزادی بغیر از چشم خوش مژگان نمی باشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۲۷غزل شمارهٔ ۳۱۲۷نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۲۸غزل شمارهٔ ۳۱۲۸حصاری آدمی را به ز همواری نمی‌باشددعای جوشنی چون ترک خونخواری نمی‌باشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۲۹غزل شمارهٔ ۳۱۲۹سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشددهان تنگ آن شیرین تکلم را سخن پوشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۳۰غزل شمارهٔ ۳۱۳۰دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشدز اشک هیزم تر آتش سوزان نیندیشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۳۱غزل شمارهٔ ۳۱۳۱زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصدکه در دریای بی آرام کف ناچار می رقصدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۳۲غزل شمارهٔ ۳۱۳۲سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالدچو حمالی است کز بار گران بر خویش می بالدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۳۳غزل شمارهٔ ۳۱۳۳خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالدزبس افتاده شوخ این سبزه زیر سنگ می بالدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۳۴غزل شمارهٔ ۳۱۳۴نسیم مصر با صد کاروان یوسف لقا آمدپریزاد بهار از کوه قاف کبریا آمدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۳۵غزل شمارهٔ ۳۱۳۵به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمدزمی افروختی رخسار، آتش در وجود آمدخواندن شعر ‹
- ۳٬۱۳۶غزل شمارهٔ ۳۱۳۶نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمدکه عیسی از ره افتادگی گردون سوار آمدخواندن شعر ‹