بخش
غزلیات صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۶٬۹۹۵ مورد منتشرشده دارد (غزل ۶٬۹۶۴، مثنوی ۳۱).
- مورد منتشرشده
- ۶٬۹۹۵
- صفحه
- ۴۳۸
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۳٬۸۷۳غزل شمارهٔ ۳۸۷۳به زیر چرخ دل شادمان نمی‌باشدگل شکفته درین بوستان نمی‌باشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۷۴غزل شمارهٔ ۳۸۷۴کسی به ملک رضا خشمگین نمی باشددرین ریاض گل آتشین نمی باشدخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۷۵غزل شمارهٔ ۳۸۷۵ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلدخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۷۶غزل شمارهٔ ۳۸۷۶دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمدخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۷۷غزل شمارهٔ ۳۸۷۷نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۷۸غزل شمارهٔ ۳۸۷۸نه هر سخن نشناسی سخنوری داندنه هر سیاه دلی کیمیاگری داندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۷۹غزل شمارهٔ ۳۸۷۹کریم اوست که خود را بخیل می داندعزیز اوست که خود را ذلیل می داندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۸۰غزل شمارهٔ ۳۸۸۰دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۸۱غزل شمارهٔ ۳۸۸۱قد تو سرو چمن را پیاده می داندرخ تو چهره گل را گشاده می داندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۸۲غزل شمارهٔ ۳۸۸۲چنان که حسن ترا هیچ کس نمی‌داندز عشق حال مرا هیچ کس نمی‌داندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۸۳غزل شمارهٔ ۳۸۸۳دهان تنگ تو هر خرده‌دان نمی‌داندکه غیب را به جز از غیب‌دان نمی‌داندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۸۴غزل شمارهٔ ۳۸۸۴کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۸۵غزل شمارهٔ ۳۸۸۵کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۸۶غزل شمارهٔ ۳۸۸۶خط تو سلسله خود به مشک ناب رساندکمند زلف تو خود را به آفتاب رساندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۸۷غزل شمارهٔ ۳۸۸۷مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساندخواندن شعر ‹
- ۳٬۸۸۸غزل شمارهٔ ۳۸۸۸ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماندخواندن شعر ‹